9588 resultaten.
Vandaag in november
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
609 In deze allesomvattende stilte
heb ik je liefgehad met zilte tranen
in een grote ademzucht onderweg
naar de zon,
en onder wolkenluchten
vandaag in november
vind ik mezelf terug
in jouw oude brieven
liggen mijn eenvoudige
sentimenten vastgelegd
door zwarte penneninkt
en opnieuw zou ik je lief
willen hebben, het liefst
zonder relatie…
Alles komt in beweging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
533 Schaduwen glippen geleidelijk geniepig weg
langzaam verdwijnt de kilte
er komt beweging in de straten
en haar geluid verdringt de stilte.…
Mozart
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
700 Ik kijk en kijk en kijk ernaar
Zie ik zijn arm om stilte vragen?
Als uit het niets klinkt droommuziek,
ik word een ademloos publiek
en kan de schoonheid amper dragen
't Is Wenen, bij een zachte zon,
Wie zei dat ik niet huilen kon?…
Onder de huid van het zwerk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
457 Wat uit mij valt
is geen stilte.
Het is een echo
die weigert te verdwijnen.…
Een extra boost
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
366 jij hebt de massa
gevoeld waarmee
ook aarde aan jouw
massa trekt
jouw spieren
hebben zich verzet
met vliegensvlugge
lenige oefeningen
waarbij juist het
verschil in massa
snelheid een extra
boost zal geven
zo op het oog kost
het nauwelijks
energie maar
in de lichtheid
van snel bewegen
verliest traagheid
in stilte momenten…
Vriendelijke opportunist
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
666 Je begrijpt bloementaal
en zang van flirtende vlinders
de zon klimt over rauwe leugens
nergens stilte in jouw leegte
jouw nieuwe horizon
voorbij fragiele woorden;
Wanneer relatietwist om vrede roept
na jaren van verwarring en conflicten
opstand en tegenspraak, alles wat jij
in het diepst van jouw gedachten voelt
je voelt je thuis…
Liefdesnacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
268 In stilte zoekt de adem huid,
waar warmte door de schaduw glijdt.
Een trilling gloeit, het hart ontsluit —
verlangen dat zich zacht bevrijdt.
Geen woord, geen naam, alleen het licht,
dat langzaam langs de grenzen reist.
Een vonk, een golf, een ogenblik —
waar ziel en lichaam samenglijdt.…
vlindervalkuil
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
408 kracht vinden in alomvattende leegte
tocht omzetten in dat vleugje wind
waar vleugels op gebouwd mogen worden
voorbij een schatplichtig smachten
prachtig opfladderen tegen het licht in
zinnen verzetten door opheldering
kwellingen vervliegen per hoogtemeter
onwelgevalligheden verbeteren in ledige lucht
als een laatste zucht die stilte verkiest…
Geraakt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
157 Zelfs de stilte is onhoorbaar,
Ik kan nauwelijks meer ademhalen.
’k Val helaas alleen voor haar.…
Totale onzichtbaarheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Niet mijn ogen,
niet mijn stilte,
niet dat ik breek
in elke ademteug.
Ik praat,
maar m’n woorden
vallen op de grond,
als glasscherven zonder hoop.
Ik besta niet meer,
niet in jouw wereld,
niet in die van hen.
Ik ben vervaagd,
uitgegumd,
vergeten voor ik kon schreeuwen.
Je liep weg
alsof ik nooit iets betekende.…
Kleine geneugten voor fanatici
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
345 Over het volle leven piekeren
terwijl de sneeuw een maagdelijk tapijt
over de vermoeide oude stad legt
gedachten over stilte na de dood
terwijl de sterren helder schijnen
met hun gefemel van hoopgevend licht
dromen over warme zomers
nu het volop wintert, ijskoud ontkennen
dat het glad wordt en donker in de nacht
warme wijn met gevulde…
De roos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 geeft haar vlammend rode kleur
De wind waait over
In de hand van de geliefde
Is geen brief nog neergedaald
Houdt zij van hem
Of is het voorgoed geweest
Zij die besluiten denkt hij
Beraadslagen daarover in afgelegen werelden
Wordt het een huwelijk in maagdelijk wit
Of daalt mijn ziel af in het duister
Weet toch jongeling
De ring is in stilte…
de scherpte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
316 Wat het is:
hij vulde de leegte op,
overschreeuwde de stilte,
maakte de badkamer schoon,
liet het licht nog een keer
weerkaatsen
op zo goed als witte tegels.…
Een vraag in late schemering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
250 Ergens halverwege het Oosterpark
een stilte danst weer rond het avonduur
in sierlijke vormen van de muurschaduw
gebogen mensen zoeken natte peuken
in het gras ligt een oude heroïnespuit
honden snuffelen aan verse drollen
en jij vraagt hoe beleefde mensen ademen
alsof je niet zelf door het noodlot bent aangeraakt
slenterend op weg naar een…
Avondkameraad
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
313 niets meer hebt om over te denken
geen bezittingen of verleden
keert de gedachtestroom zich om
als een onbeschreven bladzijde
wilde bloemen in jouw dromen
vagebond op pad naar morgen
als de zon met nieuwe verhalen komt
de wolken oude verhalen vertalen
onderweg naar nergens in dat regenpark
nu de stadse avond penetreert in zoete stilte…
zicht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
277 licht glijdt over stof
langs ramen van mist
veren van vergeten licht
dansen in de stilte
schaduwen wiegen zacht
tussen muren van adem
stemmen drijven als nevel
onhoorbaar en licht
kleur smelt in de leegte
ogen volgen sporen
die nergens beginnen
en overal eindigen
een deur op een kier
fluistert verlaten wind
handen raken leegte
en…
licht en later
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
274 poëzie brandt, een zachte wond,
zij maakt van stilte adem, mond,
zij bindt wat was en wat nog komt
tot één geheim dat in ons klopt
en toch, hoe klein haar hand in mij,
hoe groot de schaduw die ik zij.…
Gemiste kans
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
287 De liefste vogels vliegen zomaar weg,
verdwijnend in de stilte, met een lach.
Zij laten woorden achter, nooit gezegd,
maar die wel altijd werden meegebracht.
Nu pas glippen ze over de lippen,
vullen het hart met wrange pijn.
Het zijn slechts talloze, verdwaalde stippen,
op een abrupt afgebroken lijn.…
Velum
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
248 Handen
vastgeroest
in vertraagde tijd,
alsof pezen draden
werden van stof en
krijt
vingers vol stilte
vol sleutels zonder
slot
in de polsen
hing een klok
achterstevoren
waar seconden als
vonken door het
zwijgen verloren
en ergens
een stoel van
waterlicht-
waar een jas van
rook langzaam
openligt
de handen bewogen
niet…
Stationair
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
283 de motor moe
in vroege kou
een dunne rook
langs grauw metaal
te lang het draaien
zonder vuur de
ochtend wachtend
langs de straat
huizen zwijgend
achter glas
lichten bleek
in natte ruiten
een motorkap
halfopen stilte
kou verzameld
in het ijzer
geen zichtbare
breuk
geen rook van
binnenuit
alleen dat telkens
weer proberen…
Onder Slapeloos Licht
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
674 Niets verdwijnt
nog werkelijk,
misschien daardoor
een beladen bestaan
alles blijft hangen
geluiden overal
overstijgen
tot menselijk
verval
gedachten die zich
blijven herhalen
alsof tijd zelf
vergeten is
zelfs stilte komt
nergens meer tot
haar rust
ik probeer soms
mijzelf te verlaten
maar het denken
blijft bewegen
in de…
in het zicht van Cupido
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
323 zicht- en adembenemende
Sirenen-gelijkende
Nereïden-overstijgende
vrouwe uit ‘t Baarnsche
bos of zomaar gevonden
in het zicht van Cupido
losjes in het Cantonpark
Hij ziet jou vrij in de wind
ongehinderd verder stijgen
op de thermiek van het vuur
van het aangewakkerde hart
wat herinneringen verbrandt
aan die woekerende Solstitia
de stilte…
Gesloten hemel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
195 Alleen de absolute,
gewenste stilte.…
Trilling
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
252 Waar de rails
het landschap
hadden verlaten
waar ijle mist
de stilte
droeg,
liep het kind
blootsvoets,
ontkoppelde spoorstaven
omhulden het licht
van voetstappen,
alsof het ijzer
zich herinnerde
hoe het ooit zong,
en elke stap
een zachte
ontwrichting
langs roest die glansde
als een oude belofte
welke nooit…
Bordeelsluipers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
78 Jij en ik doen zachtjes
alleen onze adem stoot de stilte open.
Maar galmt nooit.…
Een maat rust bij de abdij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
92 Een oude melkkar tut voorbij de muren,
brengt stilte aan de deuren in plaats van melk.
Dieper dan het pad opent zich een ravijn.
Op de bodem openen zich bloedbloemen,
rood en wonderlijk zonder gevaar.
Ik zeg nee tegen de haast van het verkeer.
Eén maat rust, brood gebroken zonder woorden.…
Nog altijd
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
10 vlucht ganzen baant zich een verre weg
Het glas blijft leeg en het hart dooft
Toch blijft muziek uit luidsprekers stromen
Geen heuvel op de gure hei noch een fladderende
Leeuwerik die me niet aan jou herinnert
Jouw donkere ogen zien mij vannacht
Niet in angstdromen verdwalen
Geen vuur om mee samen te smelten
Geen armen om in te vallen
Stilte…
Door verstilde wereld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Stilte daalt over serene landerijen
gekleed in blinkend wit kostuum,
over velden wazige nevel.
Bedekt zijn bomen en boerderijen,
vanuit verten slechts gedempt geluid
en langs wegen staan in lange rijen
populieren gekleed als maagdelijk bruid.…
Bij mijn graf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
629 Vandaag sta ik bij mijn graf,
waarin ik eens zal rusten,
onder oude dennebomen.
De zon schijnt door de takken.
Het is hier stil.
Als tiener stond ik hier ook,
toen opa ter aarde werd besteld.
Dezelfde bomen waren getuige.
Vader en moeder stonden stil,
bij eenzelfde moment als nu.
Als opa ben ik nu zo oud als opa.
Alleen zijn gebeente…
Zo fijn met jou
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
467 Wolken vol verbeelding, vrijheid en leven
schuiven voorbij daar ik stilte ervaar die ik laat indringen
in mijn lichaam waar de batterijen worden opgeladen tezelfdertijd word
ik begroet door verscheidenheid aan soorten flora en fauna die nog lang blijft nazinderen.…