7864 resultaten.
Afscheid in pijn
netgedicht
5.0 met 79 stemmen
461 sangria in de hand
verkenden jullie het
spirituele verband
van blauwgroen
gekleurde golfjes op
het mediterrane zand
je ogen namen mij
mee naar de enige
wand behangen met
tal van snuisterijen
waarvan jij de lading
al draaiend en kerend
doorgaf met een lach
je andere hand
aardde stevig de mijne
wij hebben geen
prijs afgemaakt
zijn blijven…
VERJONGEND WERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Talloze marmersteentjes maken reizen
over heel de wereld, treffen elkaar
tenslotte in het Belgenland, blijven daar
om naar zeer schone toekomst te wijzen.
Eeuwig mag voor hen bewondering rijzen,
dankzij lange behandeling, fijn maar zwaar:
ogen vorsen, vingers kappen en schuren almaar.
Mild papier mag die stukjes spijzen.…
Gemis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Hoor nog jouw stemgeluid:
“Ik kan niet altijd bij je blijven,
begrijp dat toch een keer.”
Ja, jij moest werken,
alle dagen weer.
Altijd was er dat verlangen. keer op keer.
Zelfs mijn kinderen voelden het:
“Kom we halen papa op.”
Je keek me dan aan
en schudde je hoofd maar weer.…
Toekomst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
555 Ik aarzel niet
om je pijn te doen met de waarheid
opdat je niet in de leugen zult hangen
Terwijl ik nadenk voor het venster en het stof
uit de kieren van het raamkozijn schrob
Blijven staan door standpunten als het zwarte
water golvend door de
rioolbuis klotst
Je hoort en ziet de mantel
van 't verdriet nog steeds niet hangen
om de…
Maak het beest niet wakker!
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
636 doch, ze kunnen het niet laten en
blijven maar onzin kramen
zo van: “ we zullen wapens sturen
maar ook driehonderd soldaten”
geweld bestrijden met geweld...
zo dom, dat doet dubbel lijden
daarom lieve mensen allemaal,
stuur Hem liefde en veel bloemen
beschouw Hem als je makker
stop met blazen, stopt het razen en
besef heel goed...…
Het nationale hitteplan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 schaduw en uit de zon
Met je voeten in een waterton
Alsof wij allemaal niet weten:
Een mens gaat bij deze hitte zweten
En wat je dan zou moeten doen
Maar vooral ook wat je niet moet doen
En elders lachen ze zich weer rot
Ze lijken daar in Nederland wel zot
De overheid geeft de mensen les
Het is daar net een kindercrèche
In de herfst blijven…
Paardenkracht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 gebruikt en machteloos
maar toch zoveel kracht
is een paard nooit boos
zoveel kracht maar geen macht
dit veranderen is onmogelijk
nog minder macht
werkend aan één stuk
bezwijkend onder de druk
geen oneindige kracht
want ook dat is onmogelijk
Toch moet ik door
rust op de weg
in de vorm van bewustzijn
in de vorm van stilstaan
niet blijven…
Stukjes jij
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
354 er gingen
stukjes jij
voorbij op
de rode loper
van de
modeshow die
wij bezochten
waar alleen
extreme kleuren
aandacht mochten
de pas zat er
al stevig in met
schitterend
lange benen
de finishing touch
met hakken tot
aan de schenen
want de stoffen
moesten in bewegen
zachtjes vallen
de dure snit
mocht niet
gesloten blijven…
Koud
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
634 Ik weet dat hij zal blijven,
in ieder jaargetij.
Om mijn gevoelens op te schrijven.
Een beetje troost geeft hij daarbij.
Herinnert mij aan zonnige dagen
Maar mijn hart verwarmen,
kon alleen maar ‘jij’.…
DE TUIN VAN LIEFDE
hartenkreet
4.4 met 29 stemmen
1.192 gekomen
toonde mij waar ’De tuin van liefde’ lag
onder ‘n gouden prieel liet hij mij binnengaan
waar ik verblind door een schitterend licht
-mij opeens voelde met witte veren staan-
keek ik in de liefelijkheid van Zijn gezicht
en armen die mij sterk en zacht omsloten
schoof Hij mij hoog aan in de engelenrij
omdat ik Hem voortaan zou blijven…
Getuigenis van liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
463 denken af
het inzicht dat je hebt gekregen
nadert een noodlottig einde
je ontwaakt in een genadeloze herhaling
ontheemde bloemen die woekeren
alsof we samen schrijven
in een droomloze wereld
we laven ons aan onwetendheid
pril nog in het onderzoeken
altijd onderweg naar een begin
lentevriend op onzichtbaar papier
onze geheimen blijven…
LANDDUINENZIEL
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 ze dicht
op elkaar dringen
met honingzoete liefde
boven het zachte purper
tonen lage vliegdennen
hun wijd donkergroen
strooien voldaan gevoel
over het geribbelde veld
wijzen steeds tevreden
naar de verandergrage lucht
daarnaast geeft het felle geel
of ongeschonden blank
van zandheuvelhellingen
drang om verder te zwerven
tegelijk blijven…
eeuwige glimlach
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 kruidige rosé
van druif tot glas
prachtig en uitdagend
bloeit de wijngaard
met pittig de helling soms
tussen het dal en de top
zij brouwt een glimlach
door samen te genieten
tot plots het afscheid
in de kleurrijke herfst
haar de adem beneemt
als dauw op druiven
druppen nu de tranen
als glimlachjes van liefde
die dat herinneren blijven…
VAN WIE DENK JE TINEKE? (SCHOUTEN)
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
824 HOE DOOD EN DAN DAARNAMAALS'
het thema waar ik onder pseudoniem over schrijf
Schoutens man was er tussenuit gepuft
net toen Tineke 't puffertje ging halen
Hij ging zoals de meesten gaan alleen, op laatste kracht
zelfs met een volledig uitgeblust en geamputeerd lichaam
Hij had levendig verordonneerd dat er gelachen
en gefeest moest blijven…
Nezrevsleviud & Sem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
557 Het mes dat de Meester
Van de Literatuur bijna
Had gedood, maar dat
Hij gelukkig overleefde
De Duivelsverzen zijn
Waren en blijven aanleiding
Ook in de zomer
Van 2022, NB na 33 jaar
Een nieuwe poging, de
Meester van de Literatuur
De onmiskenba-
re Meester om zeep te helpen
Wederom beslist, maar
Geenszins (on)gelukkig, schrijft,…
Uit het leven van toen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
486 wij zijn aan
het graven
zoeken naar
nieuwe bodems
die ons leven
en bestaan
kunnen dragen
de fundamenten
voldoen niet meer
zijn sleet geworden
erop leven
wringt steeds
meer en doet
behoorlijk zeer
wij zijn ze
ontgroeid omdat
wij te lang zijn
blijven bloeien
zijn blind en
te gemakzuchtig
om ze te snoeien
wij zijn lang
gebonden…
De spiegel van vroeger
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
467 zijn geweest
ik herkende mezelf niet
moest in de spiegel
van vroeger kijken om
mezelf als ik te zien
er was geen
buiten meer wel
schermen die alles
lieten zien wat je
wilde maar er was
geen behoefte aan
ze waren op non actief
wij verbleven kleefden
leven aan de afdeling
werken deden
we niet wel af en toe
een upgrade om
bij te blijven…
dr wim
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
579 ben jij dat dr wim
in je ziekenhuisbed met twintig knoppen
waarin je toch je draai nooit vindt
denk je aan je kinderbedje
waarin je een kruik kreeg als het koud was
of aan je schoolvriendje
elke dag alles en toch zo spoorloos
aan het kantoor waar je werkte
en dacht dat het altijd zo zou blijven
aan vakanties met je eerste vrouw
je tweede…
Het nieuwe schooljaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 als de vakantie bijna voorbij was
en het nieuwe schooljaar kwam eraan
ging ik eerst nog even winkelen
om nieuwe spullen in te slaan
soms ruik ik nog de geur
van een leren schooltas
de pukkel en de rugzak
die kwamen later pas
ik kocht een nieuwe schoolagenda
die niet lang leeg zou blijven
volgeplakt met plaatjes was er weinig plek
om…
David bedankt!
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
746 Alle dieren zijn aan het treuren
Want er gaat iets naars gebeuren:
Hun dierbare baas die stopt ermee
Ze brullen luid 'o nee, o nee'
Ze willen hem enorm bedanken
Maar kunnen nu alleen maar janken
Uit naam van hen doe ik het maar:
Bedankt... jij grote steunpilaar
Jij was de redding, jij bent de rots
Op jou blijven we apetrots
We voelen…
eindtijdparodie
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
574 belijd
van glas waar hij niet bang was voor gekijf
van wespen uit zijn aars terwijl de tijd
herinneringen als as van zich afsmijt
hij gaat gekleed in ‘n hemd van perkament
als reglement voor aardsvurige tijdsengte
de maan tandenknarsend als ijdel vuilnis
toezingt zijnde de prediker der duisternis
de schorpioen zal ferm aan ’t firmament
blijven…
De stormen zijn voorbij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
401 De kind’ren spelen zoals vroeger buiten
en buren blijven even staan.
‘'t Is alles heel eenvoudig heel geduldig:
hoe kon het ooit zo anders zijn?
Maar ieder mens draagt dromen menigvuldig:
gewoon maar leven is te klein!
Toch komt doorheen de jaren steeds meer stilte
en leert dit hart een pelgrimslied.…
Omdat ik bij jou altijd mezelf mag zijn
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
519 Omdat je niet schrikt van
wat ik voel, niet wegkijkt van wat moeilijk
is of stil, durf ik open te blijven, mijn kwetsbaarheid te tonen
zonder angst voor teveel – want bij jou mag ik altijd alles zijn wat ik echt ben.…
Mo, een jongen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
526 terwijl schriftgeleerden bekvechten
of Israël al dan niet genocide pleegt
blijven de pannetjes van zijn uitgehongerde
beschoten vriendjes leeg
hij weet dat de fotograaf zijn werk moet doen
en dat zijn foto de wereld over zal gaan
net als de foto van zijn dode vader
en die van de dode baby van de buren
maar wie helpt de jongen te overleven…
Je handen waren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
558 Wat over is
van mijn verbonden lijf,
met de toekomst in mij gezonken,
ondergaat de katharsis
van rust en regelmaat,
in dit huis
waar jij af zult blijven,
van mij.…
Witte rook
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
231 Zij weet dat mijn herinneringen altijd zullen blijven,
echter dat vindt zij niet erg, zij wil met mij op witte wolken drijven.
Dus leef ik niet langer in een verhaal dat is vervlogen,
hetgeen ik meteen las in haar heldere grijs blauw groene ogen.…
het harnas
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
308 afgegleden
blijken er geen grenzen te bestaan
aan hun liefde
en de dromen die zij delen
haar glimlach is de zaligheid zelve
waardoor hij alle twijfel kan laten gaan
hij durft zijn ogen nu op het droge van een toekomst samen neer te leggen
zonder angst voor de onvermijdelijkheid van hoge golven
zolang zij maar
naast elkaar
overeind blijven…
Langzaam uitgedoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 Alleen mijn adem en mijn hartslag,
die me door de dagen heen blijven sleuren.
De wereld heb ik nooit begrepen,
de schoonheid van het leven nooit bemind.
De essentie van het bestaan blijft voor mij verborgen,
voor het licht dat ooit scheen ben ik nu blijkbaar blind.
Mijn vermoeide ziel smacht naar rust,
een vredige plek zonder pijn.…
De prins en de ezel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
296 achterlaat
Van de bladeren die likkend
Jagen over de straat
Als tongen van de wind
Van winters met rammelende takjes
Van ijskristallen
Van alles wat is en niet is
Wat beweegt maar niet vraagt
Wat vraagt maar niet praat
Van de terreur van de stilte
Die woorden doelloos laat zweven
Ze zijn te licht
Geen bodem om op te vallen
Het blijven…
Rood
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
392 Rossig,
een vinger in een bleke wereld—
te zichtbaar om te verdwijnen,
te zacht om te blijven.
Ze lachten.
Niet luid,
maar net genoeg
om iets te horen scheuren.
“Uniek.”
Het woord dat mensen zeggen
wanneer ze bedoelen
dat je nergens past.
Jullie zijn geweldig,
zei ik met een glimlach
die nergens hoorde.…