6859 resultaten.
Het missende stukje van mijn hart
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
455 Ook herinner ik me nog heel goed dat
onze hongerige lippen ondanks steeds verder van
elkaar lijken verwijderd en grote afstand die ze moesten afleggen
onverwachts samenkwamen tot een geheel van waaruit de eerste zoen is ontstaan.…
de m klinkt - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 specifieke Melse sound
het levensjaar dat achter jou ligt
kende mooie en lelijke gezichten
bracht na hoop het grootste verlies
dat een kind zich voorstellen kan
toch lonkt gelijktijdig ook toekomst
daar waar eens jouw opa nog woonde
dichtbij jouw vader en leermeester
wordt zijn huis nu jouw eigen thuis
zo vervlecht en veranker jij herinnering…
september
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
492 Groene bomen groeien niet meer
tot aan de blauwe hemel, ze zijn moe
vroege herfst laat hun bladeren verkleuren
september laat haar eerste tinten zien
je wringt je in jouw sociale positie
alleen en moeilijk om te vergeten
je verdrinkt herinneringen in pijn
ons geheugen houdt van natte aarde
een stille herfstavond tot wasdom gekomen
maakt…
Kerst-tonen Chris Rea
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
813 Stoplichten doorbroken
duizenden herinneringen bekomen
wachttorens verlichten
stemmen oplichten
op weg naar Kerstmis
Driving home For Christmas
onderweg, imagine, spiegelbeelden
spotlights in de ogen
kind in ons
grenslichten doven
voor wie het wil horen
Driving home For Christmas
I sing. this song
al kan je het niet horen
uw song…
In de schaduw van verlangen
netgedicht
2.5 met 139 stemmen
1.907 En toch, als ik aan je denk, hoor
ik nog steeds die ene melodie, die in de avond blijft
hangen, even tastbaar als een herinnering. Liefde hoeft geen bestemming
te hebben om echt te zijn—soms is het genoeg dat het er was, zelfs al was het maar voor even.…
Lentebeleving
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
427 Ontwakende kleuren spreken
— een geel dat hoop ademt, een groen dat
rust brengt tot een bloesemtak die roze fluistert in mijn borst:
een herinnering zonder naam, maar diep vertrouwd, en altijd in mij aanwezig.…
Tussen gras en licht
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
598 Ze geven alles wat ze zijn: kleur, geur,
aanwezigheid, en als ze verwelken, doen ze dat met stille
waardigheid, alsof ze weten dat mooiheid niet leeft door vast te houden,
maar door te geven — en ik adem hen in, en herinner me hoe zacht de wereld kan zijn.…
we noemen hem Kees II
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
525 de inhoud van de asbak
in de vuilniszak
om deze avond nog aan straat te zetten
met alle herinneringen erbij
zodat overgebleven vrienden niet zeggen
dat hij deze nacht van eindelijk sterven
belachelijk veel gerookt heeft
maar hij weet niet
wat hij met de leegte
en bijbehorende flessen doen moet
als glasbakken langs eenzame wegen voeren…
Ik mag er zijn
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
324 Ik bewaar ze in het zachte archief van een kwetsbare ziel,
waar ze zich mengen met herinneringen tot een tapijt van licht en schaduw.
In het stille midden van mijn
bestaan vallen de maskers van aanpassing en
verwachting langzaam weg.…
Vlinder van het licht
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
274 Dan verdwijnt hij langzaam
achter een sluier van lucht, de stilte die hij
achterlaat voelt diep en kostbaar, en toch blijft de herinnering
glinsteren in het oog van de waarnemer, licht en vluchtig, maar vol betekenis.…
Langs de rivier
hartenkreet
1.5 met 10 stemmen
632 De wind streelt
mijn huid als herinneringen, en alles lijkt tegelijk dichtbij en ver weg.
De bomen buigen mee
met een geduld dat ik zoek, hun schaduw
tekent stilte op mijn hart. Elke golf draagt een ongekend
verhaal dat ik bijna hoor, maar de woorden verdwijnen voordat ik ze grijp.…
Herfstkleuren
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
279 Tinten van rood, van loslaten
en verlangen, herinneren mij aan de kringloop
van gevoel, aan hoe elk einde een begin in zich draagt, en hoe
ik, in dit voortdurende veranderen, mijzelf herken in elke vallende bladschaduw.…
Waar het wonder klein blijft
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
471 Ik hoor het ruisen van de
bladeren, die al hun kleur hebben losgelaten,
en toch bewaren ze een laatste, fluisterzachte herinnering,
die de opkomende, scherpe wind verwaait over het glooiende landschap.…
Het blijvende niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
329 Ik herinner me gezichten:
het lachende gezicht van een kind
dat ooit in mijn armen lag,
namen die vervaagden
zoals stemmen
van vrienden die ik lang geleden verloor.
Elke poging tot nabijheid faalt.
Alles verdwijnt.
Rook trekt door mijn vingers.…
Hades en Persephone
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
718 granaatappelpitten om te blijven
verhit werd ze gezocht tot een correctie
niet abrupt niet streng maar onmiskenbaar
werd de rust uit
de sluimerende zelfgenoegzaamheid gehaald
ze zou lang in
het verborgene blijven
II
ik wilde duizend bloemen
laten bloeien
druiven voor de wijn
graan voor het brood
laten rijpen
nu in dit lange heden
waar herinneringen…
Smaragden Glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
202 Ver voorbij verborgen grenzen
waar dromen werden geboren,
in een vredig, stil moment
Reik ik naar het licht,
dat leek te zijn verloren,
voor een liefde onbestemd
Dierbare herinneringen
van jouw hand in de mijne,
en liefde die ik ooit bezat
Begraven onder valse hoop,
opgegraven om weer te schijnen,
in smaragden glans gevat
In deze…
De echo van een regenboog
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
435 Ik draag de herinnering
aan dat milde licht als een delicate mantel tegen de felle dageraad.
In de stilte van dat kleurrijke
moment vond mijn gevoelige, ontvankelijke
ziel een taal zonder woorden, een brug tussen het hoge
en het gewone, geschreven in water en zon op een fluwelen hemel.…
Het stille ontluiken
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
770 Wind raakt mijn gezicht
met een speelse hand, en in die lichte
aanraking opent iets nieuws, een herinnering aan
eenvoud, aan de taal van beweging, waar elke trilling betekenis draagt.…
Rode paardenkastanje in lentebloei
netgedicht
2.1 met 17 stemmen
945 Je bloesems dragen een kleur
die niet duwt maar draagt, een broze tint
die mijn huid herkent als vertrouwde rust, een herinnering
aan wat groeit in stilte en toch aanwezig wil zijn zonder zich te tonen.…
Waar niets van mij verlangt
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
319 Aan de rand van het zandmeer,
waar vogels lage cirkels trekken, voel ik een
voorzichtige trilling in mij opstaan - een herinnering aan
hoe het voelt om zonder haast aanwezig te zijn in wat zich ontvouwt.…
Waar je verschijnt
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
449 Diep in mijn dromen waar
paden vervagen, en je hand warm blijft
in het donker van mijn slaap, blijft een herinnering
door mijn lichaam bewegen waarin ik jou herken zonder woorden.…
Ik, als een beminnelijke
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
241 het komt er op aan, bevriend te raken met jezelf
en het zachte rondom opvangen en herinneren
de stenen op je weg moet jezelf dragen
en leren het geheel in je hart te beminnen
soms doorheen onwillige aanwezige lagen…
De stem van de krekel
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
186 Er beweegt iets prils in dat
kleine geluid, een bijna onzichtbare spanning
die mijn borst raakt zoals een herinnering die nog niet weet
dat ze terugkeert maar toch al warm tegen mijn huid begint te bestaan.…
De aarde spreekt
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
123 Tussen ademhaling en
aanwezigheid ontvouwt zich de herinnering aan wie je altijd al was.
Zoals de aarde alles draagt
zonder oordeel, mogen ook jouw kwets-
baarheid en stille wijsheid thuiskomen. Wat je zocht
in de wereld om je heen, heeft al die tijd diep geworteld in jou geleefd.…
Herfststilte
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
777 De herfst kent nu zijn eigen heilzame rust
je slaapt niet, je bent niet herrezen
je zweeft ergens kalm en sereen
in de versteende kamers van de herinnering.…
Het verboden manuscript
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
2.480 In de plooien van het gesuikerde geheugen
leven herinneringen aan de havenboezem.
Ik proef nog het zout op je sleutelbeen,
zie de trilling van je wimpers in het halfduister—
een ragfijn detail, het goud van die ene,
lome middag bij het zoetwatermeer.…
De Kersenpit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
23 Rood aan de steel in de nazomerzon
de glans van een tijd die niet blijven kon
voor haar de herinnering, diep en vertrouwd
voor hem de belofte van winst en behoud
Zij draagt in haar blik de vergane pracht
de geur van een zomer, een jeugd die verzacht
hij ziet in de oogst wat zijn handen vermag
een recht dat hij koestert, een langverwachte dag…
Het eerste gouden blad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
48 wilde het terug zoals
het was
de oorsprong van een stil gewas
ze liet zich dolend leiden om haar
tuin
dwaalde rond, en bleef staan
Deze tuin scheen echter nergens heen te gaan,
in haar wens liep iedereen met haar
mee
niemand wist, zocht, of
keek
wat zij werkelijk ontweek
tussen het goud, daar siste oud
gefluister,
herinneringen…
Avondgoud
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
8 En wanneer morgen het eerste
ochtendlicht weer opstaat, blijft ergens diep
vanbinnen deze gloed bewaard, een zachte herinnering
aan hoe de dag zich neerlegde, in vrede met alles wat was en nog komt.…
Vandaag hoort bij jou
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
9 We halen jou met ons herinneren dichtbij.
Jij hoeft niet jarig te zijn zonder mensen:
in alles wat je achterliet, ben jij erbij.…