958 resultaten.
Dichter groet 's morgens de dingen
gedicht
3.0 met 44 stemmen
19.142 Zeg voorwiel, blijf eens recht,
o handen hou dat stuur nou vast,
dag schots en scheve sterrenbeelden,
vlieg toch niet zo snel voorbij,
dag harde koude kinderhoofdjes
blauwgroen in mijn ribbenkast -
ha die voordeur, leeg portiek,
hoi trap, daar kom ik, stommel stommel,
antwoordapparaat vol ruis,
we zijn weer thuis.…
Weet gij de reis nog door de regen,
gedicht
3.9 met 14 stemmen
11.580 O stroom, die immer moet verzanden,
o meer, vermalen tot moeras,
o dwaze vis aan droge stranden,
o regen, ruis hoe schoon het was.
-----------------------------------
uit: 'Ariadne op Naxos', 1948.…
Tweede akte/ de zon was dood
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
688 De zon was dood
en de aarde kleurde bloedrood
verdriet voorbij
want materie kent dat niet
het is fysieker dan dat
de oude God was
onder zijn eigen lichtgewicht bezweken
gedoofd in een wit geboortekanaal
Duister
het andere kon nu schijnen
grijs licht
ruis van fotonen
een beetje als
uit de ether verdwenen
teevee kanalen
het dode meisje…
'K zou 't leven hier zomaar willen bezingen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
716 Ik hoor 't ruisen van mijn eigen bloed
hoezee, zee en mijn gemoed.
Stilte bestaat niet.
Stilte bestaat niet.
De dag is werkelijk gul overgoten onverdroten
niet schuw onverplicht zonovergoten licht.
‘k Heb al verse bramen gegeten.
geen enkel uur ’t bestaan verweten.
Ik draag een trui.…
Nostalgia
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
534 wel stevig geaard
vrouw moeder oma
oma moeder vrouw
ooit waren er alleen
de wereld en de maan,
en de geur van hem
die haar omhelsde
haar lippen proeven nog
zijn kus
nu schrijft haar pen
dansen haar vingers lenig
over het toetsenbord
nooit is er spijt
een glimlach doet in
wangen kuiltjes toveren
herinneringen fluisteren
in het ruisen…
De stilte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
655 Hier vind ik mijn ware zijn,
zonder harnas van ruis.
De stilte spreekt tot mij en laat mij alziend,
daarom is de stilte mijn beste vriend.
Soms raak ik verdwaald in de jungle, de stad,
verleiding naar vluchten maakt mij dan verward.
De dwang om te weten zit mij achterna,
het dwingt mij te denken maar ik voel, ik besta.…
OVERSTEMD
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
23 Goed luisteren, geen mens houdt dat nog vol
Want er komt zoveel ruis de boel verstoren
De woorden en de zinnen gaan verloren
Er zijn black outs, de snelheid eist zijn tol
De toegang tot veel oren die zit dicht
Het brein kan alle info niet verwerken
De boodschap van het klokgelui der kerken
Dringt niet meer door, die klinkt zowaar te licht…
Den Haag de seniorenstad
gedicht
2.6 met 9 stemmen
3.499 vergeten is hun jachtig bestaan
de drang naar altijd meer en het presteren
het spreekwoord klopt: de tijd zal het ons leren
de rust staat bij de grijsaard bovenaan
Den Haag hoeft voor de bejaarden niet te bruisen
het is een stad die pracht en kunst bezit
en waar het leven lijkt te zijn bevroren
hier blijven vogels zingen, bomen ruisen…
Weidse beslotenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 In het ruisen van stilte
is al het lawaai hier verstomd.
Het is de lange arm
van de hemel bovendien,
die op dit afgelegen plekje
al zijn schoonheid laat zien.
Het eiland is zo klein
en de wereld zo groot.
Bezitten hoeft niet,
met kijken ben ik deelgenoot.…
zuidwester
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
654 water wreef
moeizaam keerde je de golven om
en je paard, je stoere boerenpaard
aanschouwde vredig de verte
terwijl het zware sleepnet
als een zilveren schubbenkleed
het licht binnendrong
twee grote gevlochten manden
werden gevolgd door het losse gejuich
van meeuwen
die de tijd spoelden met wit en grijs
om daarna weer traag te ruisen…
HET NAAKTE MEISJE
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.407 Vreemd: haar figuur zo jong en fijn-gebouwd
Doet niet de wilde hartstochten opbruisen
Van wie haar zoele heerlijkheid aanschouwt
Doch voert zijn denken naar een land van droom
Waar langs een weg de hoge bomen ruisen
En de avondlucht vervuld is met aroom.…
Kom niet onder hoge bomen...
poëzie
4.0 met 1 stemmen
970 Zie, de bomen ruisen, leven,
slaan streng hun zware schoonheid uit.
Blijf daar weg zo gij maar even
wat lispelspeelt met half geluid.
Heilig zijn de sterke stromen,
een hart dat scheurt, een pijn die gilt...
Kom niet onder hoge bomen,
kleintrotse, die niet lijden wilt.
--------------------------------
uit: Noordhorn (1916)…
Duinlied.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.279 in ons lied stemt het lied van de streek,
't Bruisen der zee en het ruisen der beek.
Holland! zoet Holland! hoe zwelt ons het hart
Dáár, waar uw duinwand de zeevloeden tart;
Waar al de schat van uw welige tuin
Grenst aan de dorheid van 't stuivende duin!
Needrig van buiten, maar rijk in uw borst,
Zijt ge, zoet Holland!…
regenmuziek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 een soort mengsel van geluiden
de regen tikt op het aluminium
van je balkonballustrade en daarachter
daarachter eerder een soort ruisen
van bladeren in de binnentuin
je hoort een sterk geluid
het moeten bladeren zijn
waarop de regendruppels vallen
daar tussendoor de wind zelf
die ook een geluid lijkt te hebben
als je het vraagt aan de…
Kilte van een woud.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.028 doordringende snijdende koude in
een gure oosten wind
mijn voetstappen klinken wat dof
op het met klei doorweven grind
bomen zijn groen uitgeslagen
mos stijgt op langs de stammen
hun kruinen bewegen en ruisen zacht
er wordt de komende dagen
wat lichte sneeuw verwacht
beklemmende intense stilte omringt me
in 't hart van 't bladerloze…
Vleermuis schaduwen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
468 de bloemen met hun
gouden hart naar
de hemel gericht, hoe ze trillen
terwijl de storm de blaadjes rult
weerloos tot de nacht ze verwaait
en de morgenzon wit straalt
door de gespleten boom
der duisternis
voorbij het dodenhuis
de vleermuis schaduwen
gesloten luiken met de hoge vensters
Ik lig in bed en hoor een wonderlijk lied
ruisen…
Ik danste met jou
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
657 Ik danste met jou
naast het ruisen van de rivier
elkaar ziende
Zonder iets te weten
Ik danste met jou
Kijkend naar de sterren
Wensend dat die iets konden vertellen
Over deze verre reis
Over dwaallichten
Over dat wat vrede kan ontwrichten
Ik danste met jou
Om wat er nooit zal komen
Om het uitkomen van dromen
Dromen
Die lucht geven
Zonder…
Verlangen,
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 Windvlagen ruisen door de bomen
Ver van je liefrijk hart,
Als tranen van verloren dromen
terug naar zorgen en smart.…
je koos de roodste kleuren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
700 in zonnestralen zie je
vlinders dwalen, dansen
muggen boven kroos
kronen vangen zon
onttrekken met hun groen
het zicht op vogels in het licht
daarboven is het open
speelt de wind met
wolken die zij vindt
ik zie gezichten op de boom
vermoed beweging
onder donkere struiken
ik weet dat er
geen geesten huizen
in het trage ruisen…
Kees Akerboom sr.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
459 brengt ons weer bij Kees, want als hij schiet
is ’t altijd raak en ja: daar gaat het om
Gracieus bewegen is niet zo zijn ding,
een danser zou ik hem niet willen noemen,
maar d’ een na d’ and’re bal die uit of thuis
gegooid wordt die roetsjt netjes door de ring,
de fans kunnen hun dunk dan niet verbloemen:
de energie ontstijgt zelfs Willem Ruis…
jaagt nu het kwaad de zinnen aan
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.249 ik heb het boek opengedaan
het zwart van bladzijden gelezen
waar wit eens had gestaan jaagt
nu het kwaad de zinnen aan
in het ruisen van mijn bloed
fluisteren de echo's hun relaas
haat klopt in de slapen van mijn
hoofd een gevaarlijk rode waas
letters dansen voor
mijn ogen hun macaber lied
de waarheid wordt gelogen
de werkelijkheid…
KOUDE VLAM
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 in de stilte, midden in het ruisen van de storm,
sluipt het naderbij. ze rilt en zweet, zo dicht is het nabij.
zij wordt heel tenger dan en maakt het innig blij en vrij.…
Ruisende bossen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
436 Gedichten zijn geen fluistergalerijen
Waar enkel stilte heerst en
zoete dromen
Slechts bossen ruisen, als zoemende bijen
Doch wie goed luistert hoort
soms meer dan bomen
De moerbeitoppen ruischten;’
God ging voorbij;
Neen, niet voorbij, hij toefde;
wist wat ik behoefde,
sprak tot mij
den stillen nacht;
Gedachten die mij kwelden,
Vervolgden…
Panta rhei voorbij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
412 De zon schiet diamantjes op de golfjes,
Wolken varen mee naar de zee,
Maan en sterren flonkren in de diepte,
Ook ruisen van ’t water reist mee naar zee.
Als de gletsjers zijn verdwenen,
De regens zijn opgehouden te bestaan,
Verdwijnen ook de rivieren,
Gaan ook de planten en dieren er aan.…
Peuk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
344 Ze blijft even hangen,
doet alsof ze luistert,
en verdwijnt dan
zonder ruis.
Elke trek
is een klein akkoord
tussen adem en stilte.
Niet om te sterven,
maar om het leven
even te vertragen.
De rook stijgt op
alsof ze weet
dat blijven geen optie is.
Ze verdwijnt gehoorzaam,
zoals mensen dat leren.…
ook nu is het morgen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
174 natuurlijk is doorzetten ontegenzeggelijk nodig
maar per saldo wordt alles door het innerlijk gedragen
als dat kan steunen op vertrouwen, met minder ruis
dan is “geweld” overbodig en voel ik dat het inzicht
zich allengs aan een vrijer ademen durft te wagen;
het kan of wil kennelijk weer bouwen
aan een vernieuwend thuis
.…
het getergde lot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
140 Hij wachtte nu
onder een boom,
luisterde
naar dien verhalen
en danste lang
op het ruisen
van de bla’ren.…
Smidse
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
153 Het schuurt, vonkt en vliegt
in een grot te groot en te donker
om te zien, te diep om te peilen
Signalen
....schieten rond
........in een paradoxaal evenwicht
Lichtjaren suizen voorbij
In de witte ruis slaat een hamer
Het knettert
....nieuwe stelsels
........oneindigheid
Sterren borrelen op, diep uit de pan
fonkelen ze naar een plaats…
De raaf kijkt mij aan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 De raaf in de vlier
houdt het langer vol dan ik
om elkaars ziel te ervaren
zonder te knipperen
Wat is het nieuws
dat ze bij mij komt halen
wat is het dat ze mij brengt?
Ik herinner mij
de Koningin Moeder, de glimlach
om haar vriendelijke woorden
dat tronen wankelen
door hun eigen groei
er komen treden bij
om met oudere knieën af te…
Paal 12
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.216 Ik hoor het ruisen van de zee
totdat een recreant mij wekt
uit een zoete droom.
Het is niet meer als voorheen.
Ik probeer mijn rust te vinden.
en toch, het tijdstip nadert
van ongekende drukte.…