Alle inzendingen over ruis

958 resultaten.

Sorteren op:

Dichter groet 's morgens de dingen

gedicht
3.0 met 44 stemmen aantal keer bekeken 19.142
Zeg voorwiel, blijf eens recht, o handen hou dat stuur nou vast, dag schots en scheve sterrenbeelden, vlieg toch niet zo snel voorbij, dag harde koude kinderhoofdjes blauwgroen in mijn ribbenkast - ha die voordeur, leeg portiek, hoi trap, daar kom ik, stommel stommel, antwoordapparaat vol ruis, we zijn weer thuis.…
Ingmar Heytze28 februari 2023Lees meer >

Weet gij de reis nog door de regen,

gedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 11.580
O stroom, die immer moet verzanden, o meer, vermalen tot moeras, o dwaze vis aan droge stranden, o regen, ruis hoe schoon het was. ----------------------------------- uit: 'Ariadne op Naxos', 1948.…
Mies Bouhuys26 november 2021Lees meer >

Tweede akte/ de zon was dood

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 688
De zon was dood en de aarde kleurde bloedrood verdriet voorbij want materie kent dat niet het is fysieker dan dat de oude God was onder zijn eigen lichtgewicht bezweken gedoofd in een wit geboortekanaal Duister het andere kon nu schijnen grijs licht ruis van fotonen een beetje als uit de ether verdwenen teevee kanalen het dode meisje…

'K zou 't leven hier zomaar willen bezingen

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 716
Ik hoor 't ruisen van mijn eigen bloed hoezee, zee en mijn gemoed. Stilte bestaat niet. Stilte bestaat niet. De dag is werkelijk gul overgoten onverdroten niet schuw onverplicht zonovergoten licht. ‘k Heb al verse bramen gegeten. geen enkel uur ’t bestaan verweten. Ik draag een trui.…

Nostalgia

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 534
wel stevig geaard vrouw moeder oma oma moeder vrouw ooit waren er alleen de wereld en de maan, en de geur van hem die haar omhelsde haar lippen proeven nog zijn kus nu schrijft haar pen dansen haar vingers lenig over het toetsenbord nooit is er spijt een glimlach doet in wangen kuiltjes toveren herinneringen fluisteren in het ruisen…
windwhisper31 oktober 2009Lees meer >

De stilte

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 655
Hier vind ik mijn ware zijn, zonder harnas van ruis. De stilte spreekt tot mij en laat mij alziend, daarom is de stilte mijn beste vriend. Soms raak ik verdwaald in de jungle, de stad, verleiding naar vluchten maakt mij dan verward. De dwang om te weten zit mij achterna, het dwingt mij te denken maar ik voel, ik besta.…

OVERSTEMD

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 23
Goed luisteren, geen mens houdt dat nog vol Want er komt zoveel ruis de boel verstoren De woorden en de zinnen gaan verloren Er zijn black outs, de snelheid eist zijn tol De toegang tot veel oren die zit dicht Het brein kan alle info niet verwerken De boodschap van het klokgelui der kerken Dringt niet meer door, die klinkt zowaar te licht…

Den Haag de seniorenstad

gedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.499
vergeten is hun jachtig bestaan de drang naar altijd meer en het presteren het spreekwoord klopt: de tijd zal het ons leren de rust staat bij de grijsaard bovenaan Den Haag hoeft voor de bejaarden niet te bruisen het is een stad die pracht en kunst bezit en waar het leven lijkt te zijn bevroren hier blijven vogels zingen, bomen ruisen…

Weidse beslotenheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
In het ruisen van stilte is al het lawaai hier verstomd. Het is de lange arm van de hemel bovendien, die op dit afgelegen plekje al zijn schoonheid laat zien. Het eiland is zo klein en de wereld zo groot. Bezitten hoeft niet, met kijken ben ik deelgenoot.…
Iniduo19 september 2011Lees meer >

zuidwester

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 654
water wreef moeizaam keerde je de golven om en je paard, je stoere boerenpaard aanschouwde vredig de verte terwijl het zware sleepnet als een zilveren schubbenkleed het licht binnendrong twee grote gevlochten manden werden gevolgd door het losse gejuich van meeuwen die de tijd spoelden met wit en grijs om daarna weer traag te ruisen…

HET NAAKTE MEISJE

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.407
Vreemd: haar figuur zo jong en fijn-gebouwd Doet niet de wilde hartstochten opbruisen Van wie haar zoele heerlijkheid aanschouwt Doch voert zijn denken naar een land van droom Waar langs een weg de hoge bomen ruisen En de avondlucht vervuld is met aroom.…

Kom niet onder hoge bomen...

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 970
Zie, de bomen ruisen, leven, slaan streng hun zware schoonheid uit. Blijf daar weg zo gij maar even wat lispelspeelt met half geluid. Heilig zijn de sterke stromen, een hart dat scheurt, een pijn die gilt... Kom niet onder hoge bomen, kleintrotse, die niet lijden wilt. -------------------------------- uit: Noordhorn (1916)…

Duinlied.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.279
in ons lied stemt het lied van de streek, 't Bruisen der zee en het ruisen der beek. Holland! zoet Holland! hoe zwelt ons het hart Dáár, waar uw duinwand de zeevloeden tart; Waar al de schat van uw welige tuin Grenst aan de dorheid van 't stuivende duin! Needrig van buiten, maar rijk in uw borst, Zijt ge, zoet Holland!…

regenmuziek

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
een soort mengsel van geluiden de regen tikt op het aluminium van je balkonballustrade en daarachter daarachter eerder een soort ruisen van bladeren in de binnentuin je hoort een sterk geluid het moeten bladeren zijn waarop de regendruppels vallen daar tussendoor de wind zelf die ook een geluid lijkt te hebben als je het vraagt aan de…

Kilte van een woud.

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.028
doordringende snijdende koude in een gure oosten wind mijn voetstappen klinken wat dof op het met klei doorweven grind bomen zijn groen uitgeslagen mos stijgt op langs de stammen hun kruinen bewegen en ruisen zacht er wordt de komende dagen wat lichte sneeuw verwacht beklemmende intense stilte omringt me in 't hart van 't bladerloze…
Leonardo21 november 2015Lees meer >

Vleermuis schaduwen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 468
de bloemen met hun gouden hart naar de hemel gericht, hoe ze trillen terwijl de storm de blaadjes rult weerloos tot de nacht ze verwaait en de morgenzon wit straalt door de gespleten boom der duisternis voorbij het dodenhuis de vleermuis schaduwen gesloten luiken met de hoge vensters Ik lig in bed en hoor een wonderlijk lied ruisen…

Ik danste met jou

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 657
Ik danste met jou naast het ruisen van de rivier elkaar ziende Zonder iets te weten Ik danste met jou Kijkend naar de sterren Wensend dat die iets konden vertellen Over deze verre reis Over dwaallichten Over dat wat vrede kan ontwrichten Ik danste met jou Om wat er nooit zal komen Om het uitkomen van dromen Dromen Die lucht geven Zonder…
ebba18 september 2017Lees meer >

Verlangen,

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
Windvlagen ruisen door de bomen Ver van je liefrijk hart, Als tranen van verloren dromen terug naar zorgen en smart.…

je koos de roodste kleuren

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 700
in zonnestralen zie je vlinders dwalen, dansen muggen boven kroos kronen vangen zon onttrekken met hun groen het zicht op vogels in het licht daarboven is het open speelt de wind met wolken die zij vindt ik zie gezichten op de boom vermoed beweging onder donkere struiken ik weet dat er geen geesten huizen in het trage ruisen…
wil melker30 augustus 2005Lees meer >

Kees Akerboom sr.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
brengt ons weer bij Kees, want als hij schiet is ’t altijd raak en ja: daar gaat het om Gracieus bewegen is niet zo zijn ding, een danser zou ik hem niet willen noemen, maar d’ een na d’ and’re bal die uit of thuis gegooid wordt die roetsjt netjes door de ring, de fans kunnen hun dunk dan niet verbloemen: de energie ontstijgt zelfs Willem Ruis…

jaagt nu het kwaad de zinnen aan

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.249
ik heb het boek opengedaan het zwart van bladzijden gelezen waar wit eens had gestaan jaagt nu het kwaad de zinnen aan in het ruisen van mijn bloed fluisteren de echo's hun relaas haat klopt in de slapen van mijn hoofd een gevaarlijk rode waas letters dansen voor mijn ogen hun macaber lied de waarheid wordt gelogen de werkelijkheid…
wil melker3 december 2003Lees meer >

KOUDE VLAM

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
in de stilte, midden in het ruisen van de storm, sluipt het naderbij. ze rilt en zweet, zo dicht is het nabij. zij wordt heel tenger dan en maakt het innig blij en vrij.…
Dirk Vekemans7 september 2023Lees meer >

Ruisende bossen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 436
Gedichten zijn geen fluistergalerijen Waar enkel stilte heerst en zoete dromen Slechts bossen ruisen, als zoemende bijen Doch wie goed luistert hoort soms meer dan bomen De moerbeitoppen ruischten;’ God ging voorbij; Neen, niet voorbij, hij toefde; wist wat ik behoefde, sprak tot mij den stillen nacht; Gedachten die mij kwelden, Vervolgden…
Maxim11 april 2025Lees meer >

Panta rhei voorbij

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 412
De zon schiet diamantjes op de golfjes, Wolken varen mee naar de zee, Maan en sterren flonkren in de diepte, Ook ruisen van ’t water reist mee naar zee. Als de gletsjers zijn verdwenen, De regens zijn opgehouden te bestaan, Verdwijnen ook de rivieren, Gaan ook de planten en dieren er aan.…

Peuk

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 344
Ze blijft even hangen, doet alsof ze luistert, en verdwijnt dan zonder ruis. Elke trek is een klein akkoord tussen adem en stilte. Niet om te sterven, maar om het leven even te vertragen. De rook stijgt op alsof ze weet dat blijven geen optie is. Ze verdwijnt gehoorzaam, zoals mensen dat leren.…
Nathan18 december 2025Lees meer >

ook nu is het morgen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 174
natuurlijk is doorzetten ontegenzeggelijk nodig maar per saldo wordt alles door het innerlijk gedragen als dat kan steunen op vertrouwen, met minder ruis dan is “geweld” overbodig en voel ik dat het inzicht zich allengs aan een vrijer ademen durft te wagen; het kan of wil kennelijk weer bouwen aan een vernieuwend thuis .…

het getergde lot

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 140
Hij wachtte nu onder een boom, luisterde naar dien verhalen en danste lang op het ruisen van de bla’ren.…

Smidse

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 153
Het schuurt, vonkt en vliegt in een grot te groot en te donker om te zien, te diep om te peilen Signalen ....schieten rond ........in een paradoxaal evenwicht Lichtjaren suizen voorbij In de witte ruis slaat een hamer Het knettert ....nieuwe stelsels ........oneindigheid Sterren borrelen op, diep uit de pan fonkelen ze naar een plaats…
Zywa11 augustus 2026Lees meer >

De raaf kijkt mij aan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 455
De raaf in de vlier houdt het langer vol dan ik om elkaars ziel te ervaren zonder te knipperen Wat is het nieuws dat ze bij mij komt halen wat is het dat ze mij brengt? Ik herinner mij de Koningin Moeder, de glimlach om haar vriendelijke woorden dat tronen wankelen door hun eigen groei er komen treden bij om met oudere knieën af te…
Zywa10 november 2019Lees meer >

Paal 12

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.216
Ik hoor het ruisen van de zee totdat een recreant mij wekt uit een zoete droom. Het is niet meer als voorheen. Ik probeer mijn rust te vinden. en toch, het tijdstip nadert van ongekende drukte.…
Martin Jagt12 november 2002Lees meer >