1774 resultaten.
Adieu heer Bie
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
470 imiteren
Die twee unieke taal-
neologisten
Met Koot kon hij subliem gaan persifleren
Kroop zonder iemand echt te imiteren
De huid in van een ietwat bozig man
Of vrouw, een wat zelfingenomen dame
Tezamen met die andere Veenendaal
Met onderkoelde humor overgoten
Een zoon in regenjas zonder vriendin
Bij moeder thuis, betutteld tot het graf…
Tuttifrutti
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
532 Hoe heet hij ook weer, Schádilek, Faibári
Klosklowski, Rünüvar, Mahirovic
Melkhír, Slang, Rouahím, Pleiadovíc
Llantána, Brugawara of Bahári
Nee 't was niet Doku, Mamprou, Akujóbi
Flitsmeester van de camp, Flap, Klichell, Bleeper
'k Graaf in mijn autobio telkens dieper
Of was hij niet bevriend met Ruth Jacobi?…
Al die dingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 We 'n Afrikaanse zanger beluisteren hartstochtelijk Frans zingend,
omdat Frankrijk zijn land nu
We dan in een verzonken
gebied wandelen
Nu een wijd weiland
waar een ruïne van een kerk,
'k je vraag over de kerkklok,
hoe vaak je die hoort in je dorp
En ik die 's nachts zie
precies te krijgen
wie en wat ik wou
En hoe dan het graf…
Okselfris kakelvers
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
525 Eh bien, mon grandseigneur
ik drink met volle teugen
graaf diep in mijn geheugen
nee echt, het is geen leugen
die eindigt in mineur
Genoot mijn Sonja niet
in haar petit boudoir
d'amour, tout illusoir
haar moeder had bezwaar
al zong zij 't hoogste lied
Dan denk ik terug aan Vera
die mij haar lippen bood
wier tong naar binnen vlood…
Heden zonder verleden
netgedicht
2.3 met 281 stemmen
655 wordt nooit getoond
of naar buiten gebracht
laat maar zien dat wij en
zij ook die empathie hebben
naar anderen en samen
de goede bindingen hebben
liefde en warmte kunnen
geven in samen beleven
alles wegdoen en vergeten
ja zoiets mag dementie heten
in het besef waar je dan
eigenlijk aan bezig bent
je medemens levend
verbannen naar het graf…
Ongeschreven boek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
477 Bezielde hersenen nemen
de hand van de kunstenaar
in zijn eenzame universum
en tekenen een eenvoudig huis
je bent in een andere wereld
woeste rivieren kronkelen
rond jouw verstilde adem
dood onder de gestorvenen
ligt het vlees van jouw leven
te rotten in het kille graf
De kunstenaar is
in dit geval een man
kaal zoals de kale boom…
Op een afzeggen*
poëzie
3.9 met 16 stemmen
7.481 Al wie volgen hare draf*,
Delven zelve zich een graf.
Ach wat boort gij als de tol,
Tot uw eigen val, een hol?…
van engelen des doods en onvrede
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
6.420 Bagdad met hun eigen graf
was het daar in godsnaam bij gebleven
maar wij leren nu diverse burgerirakezen
kennen door over ze in de krant te lezen
bijvoorbeeld sectariërs in Kahtaniya
Yazidi’s met eigen engelen nog
van ver voor Christus en Mohammed
gedood of verminkt voor het leven
sommigen zeggen bommen van Al Qaida
edoch dan wel in…
Cryptocarya kostermansiana
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.309 André Joseph Guillaume Henry Kostermans*
geboren in 1907 in Purworejo en overleden te Bogor
met de voornamen Achmad Jahja Gon Hartono
in 1994 als jongste hier begraven ligt
*Het jongste graf is van Prof. Dr. André Joseph Guillaume Henry Kostermans, geboren in 1907 in Purworejo en overleden in Bogor in 1994.…
het licht van de dood
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.416 dat ook mij doet nopen
vast te klampen aan de lopende band
met een tedere liefde voor ogen
of de lusten van een ver verwijderd strand
waar de hemel wordt voorgelogen
het licht van het leven
toont zich op zijn best
daar waar in duisternis
de aardse dorst niet wordt gelest
of waar het zicht
haast eeuwig wordt uitgetest
aan het graf…
Veicolo dell anima
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
791 Nieuw inzicht: het lichaam blijkt hinderlaag
noch graf, het zwijn in mij blijkt gulzig,
honger tiert, de schaduw blaft.…
Overgang
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
1.724 verder rollen van de moeizaam beklommen
heuvel waarachter de gouden toekomst lag
vertwijfeld vragen de passagiers zich af
zit ik in de verkeerde wagon op deze rails
of nam ik als dwarsligger de verkeerde trein
het spoor terug volgen kan slechts in gedachten
wat rest is het spoor volgen over de heuvel
naar beneden tot het laatste station het graf…
Hoe gaat het ......
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
2.136 Mijn tranen vallen op je graf,
Ik kan het nog steeds niet geloven,
Hier vind jij nu je rust, te jong,
Hoe hebben ze ons van jou kunnen beroven?!
We zijn nu een paar maanden verder,
En het besef begint te komen,
Dat de dag dat jij weer thuiskomt,
Alleen iets is om van te dromen.…
Beproeving
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 harte was
Laat het dorsten in woestijnen
Open wond vol zwetend zout
Schenk geen aandacht aan het lijden
Takel het af met beet en snauw
Ruk en sla en snij het aan stukken
Nagel het aan een kruis zoals die dief
Laat schorpioenen krommend aanrukken
Het schuimend stijven door vergif
Laat het in de drek ontbinden
Trap het in een modderig graf…
“Bacaljau"
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
513 Het ongeremde staccato van de
onverzadigbare, doch rijk geaarde
snaren, overstemt een onderliggend
religieuze gevoel als zondeval, de
tragiek - naast een verheerlijkt,
maar vaker een gelouterd leven,
dé toonaard vanaf de geboorte
tot aan het reeds geopend graf, een
immateriële heimwee die zich in de
zielen hecht, theatraal geopenbaard…
Klacht om Abisag
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.165 En toen kwam de harde donkre
Met zijn oog u tegenfonklen,
En, niet wetend wat gij deed,
Hebt, vreesachtige en wankle,
Ge u verborgen in zijn mantel
Als een graf- en bruiloftskleed.
Onberoerde en versmachte,
In de helle sterrenachten
Fluistren wij en zuchten: slaap!…
Geharst in de Harz
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
515 gedeeltelijk geland daar
waar het ooit grauw was
ommuurd geriemd met oog
en mondsnoer aangedraaid
wie zoet is krijgt lekkers
behoeft niets te vrezen
wie stout is de roede:
niemand wist wie vijand was
onwennig in een bange droom
verzorgd van de wieg tot het graf
aan het zwijgtouw van uitkijktorens
die groeten met schoten
in de aanslag…
De kleinen gaan ons voor in 't koninkrijk des Heeren
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.799 GEDACHTEN BIJ HET GRAF
VAN
DEN TWAALFJARIGE
HENDRIK CHRISTIAAN CAPADOSE,
28 MAART 1845.
De kleinen gaan ons voor in 't koninkrijk des Heeren:
door kindren wil ons God Zijn diepe wegen leren!
Hier rust het stof eens kinds, in 't midden van de pijn
gegrepen om eerlang voor eeuwig vrij te zijn.
o Hendrik Christiaan!…
STILTE OM TE SNIJDEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
954 Stilte heerste in die donkerblauwe nacht
de nacht van ‘t vreselijk eenzaam lijden
Die stilte hield het meisje in haar macht
het leek die keer een stilte om te snijden
Blote voeten op een koude ondergrond
als deel van de zichzelf opgelegde straf
In deze situatie, waarin zij zich bevond,
dacht ze slechts aan sterven en het graf
In de lade…
IK HEB JOU ZIEN LIJDEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
996 nachts in stilte vond je ’t te wreed
Ik heb jou verschrikkelijk zien lijden
en ‘t einde lange al in je ogen gezien
De drempel die je zou overschrijden
verzachtte je pijn een tikje misschien
Ik heb jou verschrikkelijk zien lijden
je ziekte vrat heel het leven van je af
Je was aan het einde van je Latijn en
daarna wachtte jou enkel nog ‘t graf…
HALF APRIL
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.635 Staat op, gij oosters zonnelicht,
en schiet, bij volle grepen,
uw schichten uit; doorkwetst, doorlijdt
het graf, daarin, genepen,
de zomer zat: verrijzenist
des konings kind! Te late al is ‘t!
Hallelu-jah!…
De spade
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.934 Daar vroeg Hij aan een man een spade
En deze sloeg zwijgend gade,
Hoe Jezus in die stille gaarde
Een graf groef in de donk're aarde
En teder hem de ogen sloot,
Wiens kus Hem voerde in de dood.
Toen hij in 't gras was neergeleid
En zacht met aarde overspreid
Toen was het, dat de ander vroeg,
Wat naam of toch die dode droeg.…
Waarom uw blik...
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.018 Zeg, kan de roos, die 't graf ombloeit,
de koude lijken nog bekoren,
in blanke doodswâ neergestrekt?
1887…
Meisje uit mijn klas
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
628 Of ben je niet meer onder ons
en ketsen de woorden af
op de stenen van je graf.
Dat de woorden dan
in het duister van je kist
aan jouw resten
gefluisterd worden!
Maar liever denk ik jou
minnend levend en bemind.
Al hoor je mijn woorden niet,
ik heb ze toch gezegd:
Dag mijn lieveling.
Dank je voor dat van toen.…
Waar is de vrijheid?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
607 in het bloed dat vergoten is
Zoveel slachtoffers die onnodig zijn gestorven
Wat blijft is het verdriet en gemis
Er is niet veel veranderd
Nog altijd is er veel geweld
zijn volkeren niet in eigen land verankerd
maar dreigt gevaar en is "vluchten" wat telt
Wat hebben wij geleerd van de haat
van vuur en kogels om ons hoofd
Daar bij het graf…
DE ZEGGINGSKRACHT VAN VERVAL
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
411 ’n verleden een andere wending geven
de hem ooit opgedrongen woeste levenszee
alsnog proberen te laten bedaren
verval spreekt soms zo’n heftige taal
de ruïne de boom opa op het bankje ongewisheid
over hun exact verhaal is hij de enige die iets
zou kunnen vertellen maar hij zwijgt als die anderen
en neemt het beleefde gegroefd in z’n graf…
vergeten en Rust Zacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 samen het loflied op de eenzaamheid zingen
dan is er de stilte van de zacht
sprekende zerken, oude grijze vervallen
betonnen platen met tekst en nieuwerwetse
glimmende met grote in goud belegde letters
tja, het kan niet anders, deze aarde is rijp
voor de sloop, het kwade overwint het goede
en ondertussen ontcijfer ik een naam van een
graf…
Altijd aanwezig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Een herfstig blad valt
biedt haar schoonheid en troost aan
een graf zonder naam
Wind strijkt langs de namen in steen, een fluistering van wat was,
mijn vingers volgen haar letters, koud en stil, maar nog altijd haar.…
Herdenking
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
505 Twee personen waren er nu bij,
niet eerder hier geweest
op weg erheen
leek het een beetje feest
met bloemen en een plant
We zaten met z'n vijven
voor zijn graf op ‘t gras
Vriendin van broer
en vriend van zus
Als,
als om hen voor te stellen
Deze stelden vragen soms
zodat broer vertellen kon
hoe ‘t hem toen, de dag erna
verging…
In de schaduw van de stilte
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
471 In de stilte van het graf, waar de tijd in cirkels draait,
zegt de wereld niets, maar alles is toch gezegd.
De bloemen bloeien voor een moment, slechts om weer te vervagen,
terwijl herinneringen als wortels in de grond zich dieper vastklampen.…