3457 resultaten.
Zwanen uit Aleppo
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
481 Willen verhalen over die muren in die landen.
Maar de vazen die in zijn presentatie te zien zijn
zijn lek, doorzeeft dragen zij nog geen bloemen
allesbehalve geurende voorjaarstakken van daar.
Tafels hebben wel laden
stoelen geen poten meer.
Hoe zeg je geloof ons,kranen in ons land hebben
wel drinkwater
voordeuren met sloten en ramen.…
behouden huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 wonen in een kasteel
met voor iedere vlucht
een opgehaalde brug
alleen de kroongetuige
van het water onder de
oude brug dicht met kroos
van donkere wakken geweken
om daar lang herinneringen
vast te houden verdiepen
of in de traag schemerende
watervliezen te verliezen
thuis komen achter gesloten
muren met kleine vensters…
Het oude kerkhof
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 Die hier eens woonden in het nabije kasteel
waarvan ik de resten van dikke muren
nog zag liggen in het zand.
De adel en zijn roem zijn verdwenen,
alleen de namen staan er nog
en wat schedels en beenderen in de grond.…
de aardse hemel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
559 verspreidt een lichte douche mijn landgoed
die een beschermende laag legt op mijn ziel
het is als kijken zonder brillenglazen
alles oogt mooier, soms mysterieus, soms een innerlijke gloed
doorheen het grijs dat zich immer uitbreidt
en zie reeën en vossen en buren in beste doen
ja, die vergrootglazen gedragen zich soms als ventiel
een van de muren…
nederig van hart, moedig in liefde - eerbetoon aan Paus Franciscus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
458 Evangelie met volle kracht
je kwam van het einde van de wereld hier
het hart vol liefde, zonder sier of machtsvertoon
je woorden eenvoudig, maar diep van zin
brachten waar duisternis was wereldwijd hoop
“De mens heeft de natuur in het gezicht geslagen,”
dus riep je op tot zorg voor aarde, mens en leven
je pleitte voor bruggen bij hen die muren…
Pinksteren
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
465 Adem Gods die krachtig blaast,
muren doet begeven,
die de komst van ‘'t Rijk verhaast,
met ons heil verweven.
Geest van eenheid, Geest van licht,
oeverloos verlangen,
wijsheid die de hartstocht richt,
juich in onze zangen.…
in ons hart leef jij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
439 verhaal
van jouw vriendschap die ons omarmd
van de liefde die nooit verdwijnt
omdat zij in ons doen en laten wortelt
wat verdriet was, is nu dankbaarheid
voor alle momenten die jij gaf en geeft
jouw lach, jouw stem, jouw stille kracht
zij leven voort in wat we delen
in wat we doen, en in wie we zijn
jouw foto hangt niet slechts aan de muur…
afdalen in de luwte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 heftig vol; mijn
hoofd kon niks meer bijbenen,
er verschenen engelen in wit;
aan draadjes in ’n kamer hing
ik, bloed droop door de vlijtige
warme handen, ’t verband dat
onder juiste omstandigheden…
de regelmatige slag klaarde op
als ’n zomerdag na harde regen
tot mijn laatste snik, de druppel
die vallen zal, tik ik door; door
de tijd en muren…
Schijnvrede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
335 Fluisterend in het hol van stilte,
waar waarheid glipt achter verse beton-muren,
daar leefde jij in schijnvrede,
zacht verhuld, gehuld in geheimen van familie-fluister.
De woorden die nooit mochten klinken,
verweven in angst en loyaliteit,
zij schoven jouw pijn in het duister—
verloren, maar levend in verborgen verdriet.…
Tussen tijd en stilte
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
451 Stille adem gaat
tussen muren en het gras
tijd ademt traag mee
Rust daalt neer als
een zachte schaduw, alles vertraagt,
klanken lossen langzaam op. In de ruimte die achterblijft
ontvouwt zich iets dieps, ademt samen met een tijd die niet meer haast.…
Restwaarde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
347 de achtergrond
armen op halfzeven
vleesgeworden moedeloosheid
onder hun tong broeit het gif
hun zinnen zijn uitgekleed
tot een zuinig tss
adem is een schaars goed geworden
ze ademen alleen voor de volgende irritatie
voor je het weet sta je in hun aura
en voel je de tocht van hun onmin
heb ik iets van je aan
het is geen vraag maar een muur…
Slechts een voorbijganger
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
256 Het woont naast ons
zoals een stille buurman achter een dunne muur:
Aanwezig, onbereikbaar nabij.
Nu luister ik anders naar de dingen.
De stoel waarop ik rust,
het kraken van de vloer,
het trage licht dat schuift langs het raam —
Alles bestaat zonder uitleg,
en juist daarin schuilt hun waarheid.
Ik ben niet de meester van dit alles.…
TUINMAN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
147 De uren en de muren, altijd daar
en altijddurend, zijn hardnekkig
in de waan van zijn bestaan.
Gasten kwamen, vrienden gingen.
Schaduwen zijn hem al voorgegaan.
Vele glazen wijn werden geheven
met woorden van hun schijn ontdaan.
Niets viel te stuiten of te staven.
Alles verzonk in de buien van het leven.…
Open voor de wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
199 Want dansen ontstaat niet in afzondering,
en verliefdheid kent geen muren.
Genieten vraagt om overgave,
om het toelaten van wat buiten je ligt
en toch in je binnenkomt.
Jezelf zijn
is geen gesloten vorm,
maar een keuze in openheid:
door wie, door wat
laat jij je bewegen?
Hoe wijder de deur,
hoe rijker de ruimte.…
Nabijheid van het bos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
146 Mossen kruipen over muren van beton.
De menselijke ruis trekt eindelijk weg.
De natuur herovert stil haar bedding;
ik laat de kramp los en ik kijk slechts toe.
Waar het diepe groen de zilte branding kust,
smelten de getijden samen met de bomen.…
Ode aan Jacques Brel
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
20 Het Vlakke Land zingt mee in je
schorre keel, terwijl de Noordzee tegen de muren
van de Olympia beukt. Je spuugt de woorden uit als waren
het brandende kolen, liefde en dood verstrengeld in een hopeloze dans.
Geen tederheid zonder de scherpe
rand van de waarheid, je tanden ontbloot voor de
burgerlijke hypocrisie.…
Der vrouwen moed.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.973 Maar de vrouwen achter muren verscholen
hoe heeft hun hart, hoe heeft hun hart geleefd?
Onrust brandde in hun vlees diepe holen,
zij hebben verdragen en niet gebeefd.…
verlangen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.572 Jouw amandelogen werden door de kim opgeslorpt
Verbluft keek je dan naar de vuurtongen
Dan dook ik blind in het laaiend rijk
De vermiste ontdekker
Verdriet schaakte je
gevangen binnen schimmige muren
die ik liefhad en vergat.…
Brusque
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.078 omsloten en gevormd
door woest gebergte
woonde een man
oud en versleten
in een huis van steen
hij kwam er nooit
en zou Brusque nooit verlaten
want deze man
kende slechts de paden
rond zijn stenen thuis
zijn levenswerk muren
scheef als een lach
grimassen van steen
waarmee hij vocht
zolang hij zich herinnerde
met de bergen sprak hij…
Verminderd welzijn
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.294 Die stukken in de krant over overgewicht,
dat sterrengeflonker in onze eetcultuur
en ook dat volmondig vreten uit de muur.
Ik hoef niet meer, ik schrijf dit gedicht!…
Woningnood
gedicht
3.3 met 58 stemmen
33.390 ' Hij klopt
de spiegels en het porcelein aan scherven,
trapt de kasten in elkaar en kwakt rottend
fruit tegen de muur. In heel het huis gaat hij,
van zolder tot de schuur, als een bezetene
tekeer. Ik laat hem maar begaan, het is zo'n
eenzame mijnheer. Ik trek het mij niet aan.…
Chinese Draak (1)
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
999 langs de Grote Muur ben ik gekomen,
goudgroen wervelend, met vlammende tong,
dansend in de rode ochtendzon
ik keek naar de maan en zag mijn
eigen, grillige silhouet, diepzwart
gespannen langs de blauwe nachthemel
de Boogschutter knikte me toe, zacht
zilverlicht omlijstte mijn vuurdans
tot de morgenster verscheen
vandaag ontwaakte ik…
Kind in India
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
850 Daar zit je
met je ruggetje tegen de muur.
Je haalt iets uit de prullenbak
blij dat je eten hebt.
Je móet hiervoor zorgen,
zodat er morgen weer een dag is.
Maar wat als je ziek bent?
Komt er iemand bij je zitten?
Daar lig je
met je hoofdje op de grond.
Zonder een welterusten val je in slaap
zoals elke avond.…
Depri of verrukt
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
1.269 het vreselijk barst
en wit vult de scheuren dik met blaster
toch is het zwart niet te oversneeuwen
blijft immer nog zo pijnlijk dominant
ik wil de spanning overschreeuwen
licht in mijn stem ebt weg in zwarte wand
ik voel mij verlaten in dit enge pegelland
bedekte leugens en gebrek aan waarheid
zetten mij humanist en christen tegen de muur…
Graven
gedicht
3.0 met 39 stemmen
67.249 Niet die in het zand
niet de lange gaten in oogverblindend witte muren
niet de gevulde urnen of de sarcofagen
aan het eind van een onderaardse gang
maar de graven in de hoofden, de ongebalsemde beelden
die 's nachts tot leven komen.
De monden die zich laten horen als het stil is.
Geheimen die zich openbaren.…
DE TERUGWEG
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
669 Wij stuitten op oude
muren; hier had ooit vale
boosaardigheid een onderkomen.
Een houten hand verwees ons
scheef naar niets dan een put,
stug zwijgen keerde zich tegen ons.
Ten leste wadend door ijskoude
stromen vonden wij ook daarin
geen weg.…
Zomermorgengroen
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
2.172 warm en vol belofte van jolijt
snel naar beneden, de waslap om de snuit
in de kamer het zingen van de ketel op de stoof
roggebrood met kaas, thee met melk en een beschuit
snel een dankgebedje voor het geloof
door de ruit zie ik hem al staan tegen de schuur
Opa heeft hem weer helemaal piekfijn opgeknapt
fier schuin leunend aan de oude rode muur…
Ogen van passie...
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
4.343 De afstand is zó klein tussen ons
Aanraken is bijna mogelijk
Transparant is de muur van glas
Hongerend glijden je ogen
Vol passie langs mijn lichaam
Je ogen hebben de regie over ons spel..…
een europees voetbal kampioenschap
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
847 sonnet van senryu
feest en het jasje / van de rekening van winst / en verlies vergeten
een dubbele schaar / stuit op een muur van spelers / sterft in schoonheid
we zijn overmand / door coach scheids en publiek / veertien man tegen
de oranje bal / ligt onzijdig verfrommeld / in de lappenmand
de blauwen slapen / en de haan kraait als het…
Honing en Zwavel.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.088 Hij kijkt niet om en veegt zijn handen aan de muur,
De warme witte kalk haar gruwel uit zijn vingers zuigt.
Hij schopt naar de kip die voor zijn voeten loopt
En drinkt het koele water uit de aarden kan
Die hier al eeuwen hangt.
Hoe eenvoudig dit beeld op het neerhof,
Haar blanke hals, een stukgeslagen bloesem.…