Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

De boven- en ondergrens

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 254
Tussen hemel en aarde spant zich een stille lijn, een koord waarop de mens zijn dagen weeft. Het geloof tilt onze blik omhoog, naar waar het licht de maat van goedheid geeft. De wet staat lager, stevig in de grond, een grens die waakt wanneer wij wankelen.…

Groter dan stilte

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
Daar, in dat stille groeien, wist ik dat sommige dingen niet geboren worden uit geluid, maar uit het ontbreken ervan, en dat ze juist daarom zo onmiskenbaar leven.…

Tussen Weten en Vergeten

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 253
De mens draagt kennis als een wond niet het vallen breekt hem, maar het besef dat hij valt terwijl hij kijkt hij weet dat is zijn eerste eenzaamheid dus bouwt hij kamers van geluid, lichamen, dagen, legt dekens over gedachten, drinkt tijd in kleine slokken noemt afleiding leven maar onder alles blijft het stille mechaniek draaien…

Kippenvel

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 233
Kippenvel trof mij toen ik de hoogten aanraakte met mijn blik De lucht lag open als een belofte, maar onder mijn voeten spande de diepte haar stille mond Mijn huid wist het eerder dan mijn denken De afgrond schoof langs mijn wimpers, zelfs door de verf heen, alsof niets zich laat verhullen wanneer het vallen dichtbij komt Er werd standvastigheid…

Wat bomen dragen

netgedicht
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 137
Oude bomen staan valt een blad zonder geluid de aarde luistert In het stille opstaan van een stam voel ik hoe een oude rust zich verzamelt. Een beweging die niets vraagt en toch draagt, alsof de aarde zelf een hand op mijn schouder legt. Onder het bladerdak, waar gefilterd licht valt, wordt elke schaduw een zachte herinnering.…
CB26 juli 2026Lees meer >

De kleur die blijft

netgedicht
2.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 122
Rode roos op graf een laatste stille groet liefde blijft over Op koude steen ligt ze in alle eenvoud neer, alsof de stilte zelf haar plaats heeft uitgekozen. Geen stem verbreekt de ruimte, toch spreekt ze zonder woorden. Ze draagt meer dan kleur tegen het grijs van deze dag, meer dan schoonheid die een vluchtige blik raakt.…
CB19 september 2026Lees meer >

De prachtige nazomer

hartenkreet
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 77
Late nazomer warmte blijft in stille lucht één blad laat zich gaan In de zachte warmte die nog licht op mijn huid rust, ontvouwt zich een ruimte tussen licht en stilte, waar een oude spanning wegvloeit in de adem van de dag.…
CB23 september 2026Lees meer >

EEUWIG LANDSCHAP

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 95
De vogels zwijgen boven 't stille land, de rivier weerspiegelt hemel, dorp en licht. De avond raakt de wereld met haar hand en legt haar stilte op mijn gezicht. Is dit het leven, of een droom die leeft, een vlam die brandt en toch niet sterven wil? Een hart dat naar het eeuwige toe streeft en in zijn verlangen even stilvalt.…
bart devoldere25 september 2026Lees meer >

De dronken denkers

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 587
Daar slaat de rauwe lelijkheid haar klauw, zij spuugt haar gal op doctrines en wetten; de dode ernst verandert snel in stille rouw, geen wijsgeer kan zijn broze logica redden.…

Het regent zonnestralen

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 66
Niet met haast, niet met verklaren, niet met alles wat nog moet - maar met het kleine, stille wonder dat een nieuwe dag begroet. En even lijkt het: alles mag er zijn, de schaduw en het schijnen, het alleen en het samenzijn.…

Levensboom - de stilte die mijn gevoelige ziel omarmt

netgedicht
3.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 100
Van de eerste ochtend tot de stille nacht ben je een toevluchtsoord voor mijn gevoelige ziel. Onder je brede kruin verstilt de wereld, en vind ik rust in alles wat je uitstraalt. Je stam draagt de sporen van generaties, waar kwetsbaarheid en kracht elkaar ontmoeten.…
CB10 oktober 2026Lees meer >

Herfstlicht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 149
En tussen al die stille dingen krijgt ook de tijd een zacht gezicht. Hier mag je even niets verklaren, geen antwoord weten, niets verstaan. Alleen de warmte op je wangen, alleen maar kijken - en bestaan.…

als de windt gaet ligghen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 174
straffe storme oft dreighende waterval ontmoeten wij in de schaduwe van ons bestaen sy spreken van onse broosheyt ende verval al wat tijdelijck is raeckt eens uyt het ghesicht dies hoede men sich voor ’t vergaen van ’t geen achter verholen diepte ligt ’t is de tijdt die ons tot inzicht dwinght jae seker sy reckt sich als een stille…

Onder het zonnezeil

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 31
Het is stille als alles scheidt. Hij gaat links de hond weifelt stil middernacht alsof blind door het lege huis. De kat denkt rustig, vangt eerder een mot of bromvlieg en wast haar poten terwijl de tijdworm bijt. Leegte droomt. Een muis glijdt over stof naar de open deur, de landstreek des doods middag grauw als nacht.…
Piewan3 november 2026Lees meer >

De stem die blijft

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 19
De tijden wisselen, de wereld jaagt voorbij, en veel veranderde sinds die herinnering; toen het geluid verstomde in de wrede rij, en angst bezit nam van de stille kring.…

Mijn lief is als de rode roos

poëzie
3.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.922
As fair art thou, my bonie lass, So deep in luve am I; And I will luve thee still, my dear, Till a' the seas gang dry. Till a' the seas gang dry, my dear, And the rocks melt wi' the sun; And I will luve thee still, my dear, While the sands o' life shall run. And fare-thee-weel, my only Luve! And fare-thee-weel, a while!…

Jij bent overal.

hartenkreet
4.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 2.487
Als ik naar de sterren kijk zie ik jou, jij mijn licht in de duisternis. Als ik naar een vlammetje kijk van een brandende kaars, dan denk ik aan het vuur dat woedt in mijn hart. Zelfs als ik mijn ogen dicht doe, dan zie ik jou, want jij bent gewoon overal.…
Frans30 september 2002Lees meer >

het licht van de dood

netgedicht
4.1 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.416
rede gekloofd bezondig ik me nu aan een gebod dat dwingt tot hopen misken ik het uitgestippeld lot dat ook mij doet nopen vast te klampen aan de lopende band met een tedere liefde voor ogen of de lusten van een ver verwijderd strand waar de hemel wordt voorgelogen het licht van het leven toont zich op zijn best daar waar in duisternis…

Ommekeer

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.218
Uitersten, ver of dichtbij laten alles in het midden zo ontstaat de mistvallei waar stil de wijze uilen bidden de duisternis gebruiken zij om plooien in het licht te vinden wild zigzaggen zij door tijd waar al die helder zien verblinden het verleden van de spijt zal heden met berouw verslinden pas wanneer de klok gaat preken en de kerk…

lichtvanger (voor V)

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
gloeien de velden warm op de boomtoppen stralen zilver de maan, een kleine sikkel helder genoeg om de nevel boven de bergen op te lichten de nacht, levendiger en kleurrijker dan de dag we vallen van het domker in het licht voorbij de paarse velden en de groene lucht de nacht hult zich in hallucinerende kleuren en hels kabaal de vallende duisternis…
j.bakx23 december 2008Lees meer >

Genesis (of hoe je op verhaal kan komen)

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 573
Stil, Israël vertelt een verhaal aan de oever van Babels stromen ze huilt en denkt, hoe zijn we allemaal hier in ballingschap gekomen is god nog bij ons deze dagen nu alles weer woest en ledig is uitlandig zijn we vol met vragen een godvergeten duisternis luister haar krachtig credo klinkt over de maker van al wat leeft dit scheppingslied…
Cor van Vliet18 augustus 2009Lees meer >

GROTE LIEFDE

hartenkreet
1.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.147
verklaart aanwezig te zijn een late bosbes schrompelt weg prikkeldraad houdt ons volijverig tegen ook gewezen op beperktheid in de vrije natuur hier liggen remmingen begraven door jouw spitten zullen valkuilen ontstaan voor de meesten zullen ze verborgen blijven ondanks geopende ogen versperren gapende wonden de weg die door de duisternis…
Hans Uding7 augustus 2010Lees meer >

Lichtengel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
Immers, duisternis lag op de vloed, onze zielen waren in nood en God zocht ons in die eenzame nachten. Nog steeds gaat het ons niet goed, wij ontvluchten de waarheid van ons lot en het nu kan maar ten dele verzachten wat onze oorsprong zo duidelijk begreep.…

Automutilatie hulp?

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 898
Mijn hart doet pijn, ik heb verdriet evenwel blijven mij de ogen droog huilen, ach, dat kan ik al lang niet en ik ben moe van die psycholoog Hij zeurt enkel maar aan mijn kop over wat me destijds overkomen is Hij vindt dat ik altijd alles verstop maar tast zoals ik, in de duisternis Wat is nu ‘t nut jezelf pijn te doen vraagt hij plots…
Ton Rijkers30 september 2010Lees meer >

Deel III: De terugkeer van de koning

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 659
zijn licht weerkaatst is eerst verwoed en dan verdwaasd Men dacht geweld te vrezen gruw’lijk ondergang te lezen Nog rukken op de ruiters, het volk is reeds verdeeld want volgens de geschriften vergeten en vergeeld zou in het jaar van Gouden Aar een bond worden gesloten het Ochtend-dal tot Koninkrijk der Vriendschap aangesloten Deez’ duisternis…

Strafwerk

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.000
Die kou, die duisternis! Soms ging ook dat nog mis. Dan wachtte mij de strop van urenlang nablijven en strafwerkregels schrijven. Maar ’t strafwerk viel mij licht. Ik schreef dan een gedicht, vaak van klassieke snit, woorden strak in ’t gelid, over. Ovidius, of zelfs Vergilius. Mijn klankkast resoneerde van alles wat ik leerde.…

Prinses van gouden woorden

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.967
illusie voorbij de distelende paden en de knarsende strijd om het bestaan Wij zien haar gaan, met haar pen in de aanslag - prinses van gouden woorden - Zij schrijft de huiver in geblakerde handen over het verspilde bloed: “ De dood heeft kleine lijkjes gegeten van de muren van Jericho En ogen die getuigen konden, overgoten met duisternis…

Het geluid van de stilte

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.300
Luister duisternis, mijn vriend, waaraan heb ik het verdiend dat ik telkens in mijn dromen dezelfde angst moet tegenkomen? En het visioen dat mij bedreigt en ik iedere nacht weer verwacht met het geluid van stilte.…

Reisangst

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
internet In die zin is hij een chique Neanderthaler die beukt zolang hij beuken kan die 's nachts jankt als een dolle wolf omdat niemand hem bereiken kan woelt hij troosteloos in zijn stenen bed zijn waterbed is een bloedbed wat niemand weet hij leest tot diep in de nacht oude verhalen uit griezelige boeken die bijna vergaan in de duisternis…

Gedenk mij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 456
Wanneer de duisternis van het bestaan worstelt met het licht om voort te gaan; dan gedenk mij. Gedenk dat wat voortleeft in het licht uit het leven een geschenk is, dat verzuimd werd voordien te geven. Gedenk dan dat ik nimmer voorgoed zal zijn weggegaan; gedenk mij in het gemis in jouw bestaan.…