6197 resultaten.
Opwaartse Vlucht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 En ergens, waar de horizon zichzelf herhaalt,
ontvouwen zonnen zich—eeuwig, ongebonden—
elk een kroon van licht voor wie durft opwaarts te zien,
terwijl de aarde, zachtjes sidderend, haar adem inhoudt.…
Stukjes schepping blauw
netgedicht
3.5 met 111 stemmen
355 ik zag
je ogen
twinkelen
kijken naar je
friemelende
vingers in de
half open bak
die in onbekend
overleg stilte
tot creatie wilden
brengen waarbij
het kunstwerk
voor zichzelf
zal gaan spreken
nog was er volop
geluid in de half
omrande ruimte
gevuld met een
veelheid van
allerlei geluiden
van buiten
naar binnen
gehaald door…
Door het venster schijnt naar binnen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
379 Door het venster schijnt naar binnen
wat in de mode lijkt te zijn:
reflecteren op het leven
door het licht van het heden,
door wel of niet bedrogen ogen
die al of niet gespiegeld
in zichzelf mogen kijken.
Geef ons:
geef ons terug
wat onze kracht was,
de kracht om altijd terug te kunnen,
terug te kunnen vallen op onze kracht.…
HET BELANG VAN GESCHIEDENIS
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
298 uitgeroeid
Maar zich herstelde en is aangegroeid
Gedreven brokken bij elkander rapend
Een ander volk, onder de voet gelopen
Verdreven, levend in soort tentendorpen
Twee volken niet bepaald voor vrede open
Aan haat en nijd en hebzucht onderworpen
De Eerste Wereldoorlog was bezworen
Met gas, het Ottomaanse Rijk verdwenen
Europa schoof zichzelf…
Het ritme van holbooggewas
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
387 weet waar de mosterd
van abraham is
bezie dan de mens
in zijn eenmaal en andermaal
immer veranderend
cameraspiegelend
perpectiefwisselend
interactief tot de
verbeelding sprekend denkraamverhelderend
'noli me tangere'
zieltjes confronterend
GROTEMENSENVERHAAL
de mens die zichzelf zoekt
zonder vergrijzen
zich te verliezen…
Wanneer vleugels terugkeren
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
488 Vleugels keren zacht
naar het nest vol licht en rust
stilte draagt hen mee
Hun sierlijke vlucht opent
de weidse lucht als een adem, een boog
van wind, van ruimte, van verlangen, elk vloeiend
ritme een echo van vrijheid die zachtjes terugkeert naar zichzelf.…
de kop boven ’t krachtenveld
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
381 levensbrede hand
zie mij als ‘n kraker van besloten loze verzen
om ze bewoonbaar te maken voor derden
zonder ayatollige bouwvoorschriften, door
ze over de kaders van voorvaders te liften
zie mij als ’n schone punker zonder hanenkam
[in beginsel juist ’n aantrekkelijke witte man]
die alle veilige thuisjes onder handen neemt
maar ook zichzelf…
Vliegdansen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
334 Maar zonder één keer voor zichzelf te kiezen,
volhardend in haar rotsvast geloof
bleef zij rond hem vliegen: doof.
Ten laatste heeft haar lot voor hem beslist:
Deze schone ziel is een prachtige dame.
Samen hebben zij hun vliegdansen hervat,
elke vleugelslag schanddaden uitgewist.…
Het geel der stilte
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
393 Zondags komt zij
altijd thuis
maar vindt zichzelf niet
in het huis
de deur staat open
licht en leeg
alsof iets haar ooit
bewoog, maar zweeg
de eieren-
ze heeft ze weer
vergeten,ze hebben
zich los
van haar gegeten
ze rollen zacht de
wereld uit
vergeten zelfs hun
eigen huid
geel dwaalt rond
zonder gezicht
zoekt naar zon…
Antwoordapparaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
213 Het leven lijkt eenvoudig
voor mensen
die zichzelf niet hoeven te dragen.
Ergens
ligt iemand in jouw armen
alsof dat altijd al zo was.
Ze zeggen dat tijd heelt.
Dat alles slijt.
Maar niets aan jou
lijkt minder te worden
in mij.
Ik lees je woorden opnieuw,
om te begrijpen,
hoe je iets vasthoudt
dat al lang weg is.…
Mijn wijze vaderfiguren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
186 In hedendaags ‘cancelen’ voorzien zij
door een nouveau cachet te kiezen
- aardig ‘highbrow’
bovendien hoeven zij zich niet
langer Doe Maar-achtig jaren 80
roze en groen te irriteren wanneer
de herendames of beiden
vinden dat zij enkel namens zichzelf
of ergerlijker
de wijde wereld claimend
briljante poëmen aandragen zouden.…
Luchtige dromen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
381 Je draagt dagen als gewichten,
waar de tijd zichzelf herhaalt,
wijl iets in jou langzaam daalt
voorbij herinnerde inzichten.
Alles wat ooit toch helder leek
is verloren in het blijven leven,
in het telkens verder te streven
naar wat bij haar aanvang week.…
Voor de afbraak
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
223 deuren zonder einde
Maar overal kunnen komen
bleek ook een val
Ik liep verder
dan mijn schaduw,
waagde mij aan de verte
richtte mijn blik op het raken
op het bereiken,
op alles wat nog buiten mij lag
En juist daarin
ging iets verloren
Want het richten op het doel
werd groter dan de weg erheen,
en verlangen werd een last
die zichzelf…
De blauwe leegte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
213 Onder het glanzende profiel dat iedereen ziet,
schuilt een verdwaalde primaat die zichzelf ontglijdt.
Je zoekt een echo.
Je zoekt een troon.
Alleen in een verzonnen cloud.
Tot de batterij langzaam bezwijkt,
en de kamer achterblijft, koud.
Geen volger verwarmt je verstijfde handen.
Geen filter houdt de winter buiten de deur.…
Melkzuur en marmer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
248 Dit is een lichaam
dat zichzelf overleefde —
voor een paar tellen,
lang genoeg
om geschiedenis te worden.…
Europa en de Stier
snelsonnet
2.8 met 6 stemmen
1.007 Op zek’re dag zag Zeus een mooie meid
Wat zal ze met zo’n ouwe God beginnen
Hij moest meteen een goede list verzinnen
Als witte stier heeft hij haar sluw verleid
Nadat hij al haar geld had uitgegeven
Doorzag Europa pas zijn dubbelleven…
ZELFBEWUST
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 de ijsvogel laat
zich weinig zien hij weet wel
dat hij zo mooi is…
Kamerplant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Als een kamerplant wacht ik op water
Water wat jij mij geeft
Zonder kan ik niet groeien
Tenminste, ik heb dat idee
Gewend aan wat ik krijg
Hier doe ik het dus maar mee
Want water heb ik nodig
Maar regen, daar ben ik niet van
Al is het maar voor even, wachten kan ik niet lang
Als een kamerplant bij het raam
Kijk ik naar beneden
Zo…
wil - een verhaal dat nooit eindigt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 het boek wil laat zich niet sluiten
door het onverwachte heengaan
dat jij en niemand aankomen zag
eerder nog schrijft de herinnering
steeds weer nieuwe hoofdstukken
ons met herleefd geluk vervullend
de jaren van samen zo gelukkig zijn
met de liefde van en voor het leven
schonken twee loten aan de stam
die jij liefdevol zorgzaam koesterde…
Ver weg en toch zo dichtbij…
hartenkreet
3.4 met 22 stemmen
3.145 van mij
Heerlijk zo samen met je pratend over niks
Wetend dat je al bezet bent en balend dat je te laat bent
Verschijnt toch weer die glimlach om mijn mond
Totdat jij me vertelt wat ik al aan voelde komen
Dit kan zo niet verder het is voorbij
Mijn wereld stort in
Even wil ik alles vergeten en ben boos op iedereen
Ren naar mijn kamer en sluit…
lente
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.199 vrouwtje toch echt voor hem bestemd is
een kever doet verwoede pogingen
om een grasspriet te beklimmen, maar
éénmaal op het hoogste punt gekomen
schrikt hij van het overweldigende uitzicht
en tuimelt met donderend geraas naar beneden
langzaam snuif ik de kruidige geur op
van de bloemen en planten die bloeien
dan besef ik als ik mijn ogen sluit…
DE ZEVEN BOEVEN
poëzie
4.0 met 204 stemmen
29.371 Toen zei de koning: diender, sluit
Die boeven in de schroeven.
Toen zei de diender: Sire, ik heb
Geen schroeven, maar wel touwtjes.
En de koning: doe het dáar dan mee,
Maar doe het alsjeblieft gauwtjes.
Toen ging de diender naar de eerste en zei:
Wil u mij uw handen even geven?…
mijn recht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.402 Ik denk steeds vaker aan dingen die niet mogen,
Zelf te zorgen dat hij voorgoed sluit zijn ogen…..
Mij en velen met mij kan hij dan niet meer raken…..
Het enige middel om zijn daden te staken……
Mijn straf zal ik hiervoor krijgen,
Ik zal niet over mijn daad gaan zwijgen.…
Verboden terrein
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
987 Het duister sluit zich voor de rust
Gedachtenloos naar ik tracht
Het geweten wordt gesust
Ik ben klaar voor de nacht
Ik fluister mezelf tegenstrijdigheden in
De hele dag vliegt aan me voorbij
Klaarwakker, wat heeft het allemaal voor zin
Met dicht geknepen ogen draai ik me op mijn zij
Te vermoeid om de slaap te vatten
De gedachten slopen…
Baby, zweef naar het licht
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.262 Met je mee reizen kon nog niet
maar het afscheid duurt niet eeuwig
wetend dat engelen onze taak overnemen
tot wij jou weer in de armen sluiten.
Als een sterretje zal je schitteren
met de tranen zachtjes vloeien
met geurende, kleurende bloemen die uitkomen
zal jij diep in het hart mee groeien.…
LIED VOOR MEZELF
poëzie
3.6 met 9 stemmen
4.683 Ik vraag U niet: laat kalm zijn de baren nu;
wie klaagt, draagt hij niet met zich mee
bestendig een poel die eens zich sluiten zal over zijn hoofd?…
Winter
hartenkreet
1.0 met 5 stemmen
1.687 Wanneer ik mijn ogen sluit voor de kou en de waarheid,
zie ik enkel ogen, zomerlucht blauw, en zijn lach.
De klok begint achter te lopen, mij laten wetend,
vertelt me dat mijn herfst al voorbij is,
en ik zag enkel blauw.
De klok vertelt me, dat het tijd is om afscheid te nemen van jou.
Maar hoe wis je een leven, liefde en gemis?…
Geniale afweer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
546 Hij sluit zich niet meer op en Brussel is een
andere naam voor chaos en chaos weer voor leven.
Ik heb mijn waanzin, jou, vermoord op een zeer
adequate manier, terwille van het kind in mij,
dat in jullie schijn niet leven kon,dat
zelfmoord pleegde, maar niet echt.
De domkoppen zijn voorgoed mijn wereld uit.…
Nachtlied
poëzie
2.9 met 18 stemmen
5.568 II
De vleermuis zwingt om ‘t donker huis,
Ik moet mijn venster sluiten
Reeds menig vlinder op de vlam
Van nachtlijk licht naar binnen kwam
Of gonsde voor de ruiten.…
- De reden van je glimlach -
hartenkreet
4.6 met 36 stemmen
1.208 gemakkelijker om geluk en dat beetje schuldig innig tevreden voelen
de reden van je glimlach,
heeft een stille voldaanheid en rust, oorzaak die enkel ik weten kan
wil niet dat jij je onhoorbaar duidelijk droevig voelt en maak je aan het lachen
ben diep in je hart en je binnenziel, droom van je kleuren, ben dichterbij gekomen
de dag gaat voorbij sluit…