5375 resultaten.
leef tijd - van harte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
644 het leven lacht en huilt
stormend heen en weer
slingert hoop en verdriet
als de klepel van de klok
van ongeloof tot kordaat
nooit te vergeten geluk
drupt angstige tranen
als plots het onzekere
de wandklok van leven
in schaduw vallen laat
de handschoen genomen
in zoektocht naar houvast
wordt de strijd gestreden
om dat te kunnen houden…
Laatste gesprek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 De hoge bomen, zwart in het late winterlicht,
wierpen vreemd langgerekte schaduwen op het gazon
en op het bankje waarop wij zaten in een stille leegte,
die groter werd toen het trage sneeuwen begon.…
Ami ancien,
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
794 ha... hele oude vrind
wat is het lang geleden
dat we deden wat we deden
in de schaduw... uit de wind
o ouwe, ouwe rot
waar is die tijd gebleven
toen we nog memoires schreven
als engel en jonge god
en... oude vriend van mij
weet jij van al die uren
nog het fijne van die kuren
op zo'n snoepreisje voor…
Vragen, problemen en antwoord
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
496 Problemen zullen altijd blijven
't is heus niet altijd zonneschijn
heel vaak zullen wolken drijven
als schaduwen van chagrijn.
Toch blijkt achter dat wolkendek
altijd weer 't licht der zon
is aan levensvreugd geen gebrek
daar schijnt altijd de levensbron.…
archaïsme
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 ik spaar mijn slaap in
een beslag van dromen
tot de nacht mij
toedekt en me laat
rusten in zijn schaduw
zijn duistere blik is
slechts een vermomming, in
wezen is het een gewone dag
die aan het eind een gordijn
langs de zon schuift
nimmer is het wonder
van plezier ingedaald,
achter de luiken die
aan het halfrond mijn
ogen deppen…
Meerdere liefdes
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
469 Je kwam thuis met een nieuwe naam,
een tweede schaduw aan je zij.
En wij, het huis, de tijd, de rust,
werden plots te krap voor mij.
De muren hoorden wat je fluisterde,
hoe je haar liefhad, mij nog steeds.
Maar liefde deelt geen warme haard,
wanneer één hart alleen nog vreest.…
ijdelheid der ijdelheden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 als zand dat door vingers glijdt
een schaduw in de ochtendtijd
zo is de jacht naar groots en meer
een echo in een lege sfeer
we bouwen torens hoog en breed
vergeten wat er echt toe deed
vergaren goud, vergaren macht
maar zien niet wie op ons wacht
de spiegel fluistert leugenzoet
kent niet wat de ziel ontmoet
wat blinkt, vergaat, wat schittert…
O vriend, gij zijt mij morgenlicht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
547 O vriend, gij zijt mij morgenlicht,
dat blinkt op dauw en bloeme,
gelijk de zon, die zachtjes richt
haar stralen door de zoeme
van ’t leven, stil en wonderlijk,
waar gij mij zijt nabij,
en ’k wandel, stil en kindergelijk,
uw schaduw naast de mij.…
Handleiding voor een gewone dinsdag
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
529 Laat je schaduw thuis,
neem de bus naar nergens en stap uit bij misschien.
Fluit een liedje dat niemand kent,
lach om de regen die achteruit valt.
Zet je gedachten op shuffle
en dans met je jas in de gang.
Vergeet niet:
wie zijn boterham met pindakaas op zijn hoofd draagt,
vindt altijd de weg naar huis.…
Resttijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
410 ik ben ouder dan mijn schaduw en gewicht,
betekenis die nauwelijks valt te grijpen.
aan een goed begin hoor je te slijpen —
tot nu toe is op verjonging geen zicht.
de grove lijnen kaderen mijn jaren,
vormen het vlak tussen taal en een zucht.
voor het afsterven ben ik nog niet beducht —
de donkere lucht zal zeker klaren.…
Trouw
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
311 Wanneer de avond valt
en schaduwen langer worden,
besef je dat trouw niet altijd liefde is,
maar soms slechts overleven
in een wereld die nooit mild was.
Uiteindelijk breekt alles,
je hart, je wil, je hoop—
en niemand zal het zien of horen,
want trouw kan ook moord betekenen.…
Er is iets
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
547 ik volg een weg die niet te vinden is
een kronkel tussen adem en gedachte
de grond herkent mijn twijfel
de lucht kent mijn verlangen
wat is richting als de wereld draait
wat is weten als ik enkel voel
soms lijkt verdwalen dichterbij
dan alles wat ik ooit bedoelde
de stilte spreekt in kleine gebaren
een blad dat valt een schaduw die wacht…
Deze dagen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
335 Ik loop door de verzen van Ferdowsi,
en rust daarna
in de schaduw
van de poëzie van Forough Farrokhzad.
Ik trek langs de straten
van Nederlandse dichters
en beland in de steeg van J.C. Bloem,
die achter zijn raam zingt:
“Denkend aan de dood kan ik niet slapen,
en niet slapend denk ik aan de dood.”…
Grens
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
310 geen boom weet
dat vallen hem eens wacht
geen vogel
kent zijn laatste vlucht
wij dragen het einde
als een stille schaduw
achter onze schouders
wij
kennen de grens
en juist daarom
brandt in ons
het felle verlangen
te worden wie wij zijn
de dood staat niet alleen
als sluiting van het leven
maar als een open deur
die fluistert…
Sonnet der Wanhoop
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
365 Moet ik soms in de schaduw blijven staan?
Zelfmedelijden vind ik al gewoon.
Mijn tranen mogen reden zijn tot hoon.
Met deze stilstand zal mijn droom niet doorgaan.
Bij die gedachte krijg ik het te kwaad.
Hoe doe je dat succesvol bij je netwerk?
Volgens de norm ben ik contactgestoord.
Nu hier mijn liefdesviering op het spel staat.…
Metamorfose
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
227 Ongeschonden blijf ik mezelf
totdat jij me aanraakt met jouw vingers
en ik verander in een fraaie vlinder
dan vlieg ik weg met gouden vleugels
wanneer jij me vrijlaat
uit jouw lachende mond
het is zeker niet onmogelijk
dat ik zwijg wanneer jij luistert
dat ik niet buig voor argumenten
nu jij ze opschrijft in de schaduw
jij weet dat ik…
Ochtendgloren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
627 Maar nu de zon haar licht laat schijnen,
doet zij boze schaduwen en vlammen
verdwijnen. Het kind doet d’ogen open
en blikt in de nieuwe dag die nu komt.…
nachten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
181 ik ken de nachten in het
braken van mijn stem, het
half open venster schreeuwt
om de stilte te behouden
: hoe zuiver ik de klanken
binnensmonds ook lief, het
houdt de schaduwen in de
kieren van mijn onrust niet weg
van welke opgelopen averij dan ook
dan beschrijf ik de cirkel weer rond
en mijn knieën wenen zacht door de
afdruk die met…
Overgave
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
142 die is thans in zomerse pracht
waarachter het licht
onnavolgbaar leeft
en enige schaduw slechts
ijle zuchten weeft
.
terwijl zij en ik
uitzien naar het ochtendgloren
waar in ons hart en geopende hand ,
ons innerlijke weer landt
.…
Oud stof, nieuw licht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
95 Een vreemde schaduw valt over de trap.
Geen kat die struikelt,
geen vader die aardappelen weegt op straat,
maar het ruisen van een ver verleden
dat in de hoek van de kamer slaapt.
Wat raakt mij nog het geruis van een nieuwe lente?…
Tranenbiotoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
144 Jij, mijn gids door de schaduw—
het grenst aan een wonder dat ik nog hoor
hoe jouw nagelaten licht nog zingt
in het domein waarin je verdween.
De muren van de oude wereld
harden uit, worden weer van steen.
Ik sla de illusies aan diggelen
en adem door de scheuren heen.…
Dorpsgenoot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
128 Sombere wolken braken
in bonte, blonde schaduwen
uit het hooggebergte—
een dans met de nieuwe liefde,
zoete heimwee naar beminnen.
In zijn betoverde hart
speelde het plezier.
Natte regendroppels
voor zijn zomerse tuin.
Geen duit op zak,
geen cent te makken.
Maar rijk van ziel,
fantasierijk in gedachten.…
Dementie- Vervlogen Woorden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
67 Er glijdt een schaduw door de tijd,
een stilte die het hoofd omarmt.
Het gisteren raakt langzaam kwijt,
hoezeer een herinnering ook verwarmt.
Bekende namen vervagen zacht,
als voetstappen op een rustig strand.
Maar wat het hoofd niet meer bedenkt,
voelt het hart nog aan de hand.
…
VERMOEID
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
2.370 Hij zag er vermoeid uit
ik wilde hem verlaten
zijn magere hand ging omhoog
Ik wachtte
Hij zei niets
lag achterover met zijn ogen gesloten
een tochtvlaag ging door de kamer
de kaarsen sputterden
Schaduwen bewogen
er kwam duisternis over zijn gezicht
het licht brandde weer gestaag
Ik zag zijn ogen, die me,
nog helder uit hun diepe kassen…
DE SCHALMEI
poëzie
4.1 met 22 stemmen
4.477 "O, mijn lieve,
Mijn lustige,
Laat mij spelen
In de schaduw van mijn
Korte rustige vallei.
Laat andren werken,
Sandalen maken of kerken.
Wanjka heeft genoeg aan zijn schalmei."
-------------------------------
uit: Serenade (1938)…
Depressie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.245 Wanneer ik met de eigen schaduw vlucht
Langs starre straten en kanalen
En luister naar de eindeloze zucht
Waarmee mijn longen ademhalen
Zie ik geen enkel noodlot overbrugd
Door mijn verdwenen idealen.
Ik ben een grijze dag, een leeg gehucht,
Een labyrint waarin ik zal verdwalen.…
Zij aan zij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.068 Lachend loopt zij door de golven
schatert zwarte schaduwen weg
haalt haar ik onder zand bedolven
voor de laatste leugen weg
voorzichtig pakt zij waarheid op
broos en breekbaar neemt ze het mee
vult haar handen weer met toekomst
proeft aan die andere levenszee
achter haar gelopen passen
ligt het gisteren van de pijn
nimmer ziet zij om naar…
De kunstschilder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
877 In de verte
Wijds aan de horizon
Blauw en gejaagd grijs
Dichtbij, door de natuur
Vormgegeven grillige rotsen
Een rijzige gestalte, jij
Loopt over de onbetreden paden
Langs met mos begroeide aarde
In een mist van onbehagen
Zocht je naar monumentale bomen
In de schaduw schilderde jij ze ijzig
Voor jou waren ze het verband
Op de wonde,…
Illusie
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.223 Ik mis je aanwezigheid
Je zachte woordjes
Je geur
Ik mis je zo ontzettend
De dingen die we samen deden
De herinneringen die we deelden
Jij was de grootste zon in mijn leven
In dat leven waar nu een schaduw over teistert
Ik ben niet meer ik
Zonder jou die zo eigen durfde te zijn
Ik lees je in mijn dromen
Ik hoor je in mijn teksten…
Brief aan mijn moeder
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.822 Ik zie weer wanhoop en ellende,
schaduwen en veel te weinig licht.
De strijd, die in het duister woedt
het daglicht niet kan verdragen
het onderkruipsel en addergebroed,
die gevoelloos hart en ziel belagen.
En toch....…