4766 resultaten.
vn - vs vk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 "
Er was één stem - VK - die
zich onthield
't Was de VS die vrede
tegenhield
(en met vrede, Beste Weter, wordt natuurlijk prozaïsch de "oproep tot een onmiddellijk staakt-het-vuren" bedoeld...
maar dat paste tot mijn spijt
niet in het rijkrijm rijk...)…
MICHA WERTHEIM RAAKTE ME!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
588 Ik kende hem niet
Micha Wertheim
Ik zag hem voor het eerst
Op oudejaarsavond in Spanje
Op tv met ‘voor twaalven’
Maar het werd ‘2 na twaalven’
Dat maakte hij meer dan duidelijk
Met zoveel inhoudelijk brandend vuur
Van vooral verbazing, verontwaardiging
Er viel best af en toe wat te lachen
Maar mij heeft hij op z’n hand
Weergaloos…
oudjaarskater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 moegestreden
het oude jaar stil neer
niets en bijna niemand
treurt vandaag nog hem
zal wat hij deed en bracht
zich morgen herinneren
het oude jaar dood
laat het nieuwe leven
schreeuwt eenieder
met in volle handen
knallend vuurwerk
geen oog hebben zij
voor ver weg en dichtbij
de vernietigende strijd
van oorlog en geweld
die met bommen vuren…
De bühne van het leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
465 er waren
bij passeren
teveel ogen
die keken
later nog eens
omkeken hoe
wij samen liepen
een lach
een dolletje
we konden
gewoon niet
van elkaar
afblijven omdat
alles lading had
wij waren
geen stil stel
met ieder een
eigen filosofie
die samen
wandelden
zonder vuur
wij hadden
al de drukte
van een gezin
ieder die wilde…
Pasen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 Als alles in mij is verstard
tot steen, tot muur, tot een spelonk
mijn zelf verworden is, waarvoor
een rotsblok ligt, wees jij dan vonk
in mij, wees vuur, verlicht mijn hart.
Ontgrendel jij dan mijn bestaan
dat mank aan wonder nergens daagt.
Maak stromend mij weer, warm en zacht,
jij die mijn oorsprong heilig acht.…
Duurzaam zonder kosten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
509 wij dachten
garen te spinnen
van de warme wol
in genoegzaamheid
konden niet
steeds opnieuw
beginnen dat vuur
vlamde niet meer
met alle hulp
en verzorging door
coaches schuifelden
oudjes de deuren langs
die wonderwel
een cirkel vormden
waar zij elkaar niet
meer konden groeten
dat was hen ontgaan
maar in hun kort
bestaan zat al…
Lekkende kraan
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
558 er is geen hemel
tenminste, jullie met kanker,
zijn daar niet heen gegaan
en zitten niet rond een vuur samen
noten te kraken.
Soms is 't niet te fixen...
Moet je een diepgeliefde iedere dag missen
om toch maar een ander trouw te zijn
Of word je 's ochtends wakker
en is er iemand vertrokken,
niet met de trein, maar onder de trein.…
Nachtvlinder
netgedicht
4.7 met 82 stemmen
781 Fietsend door de wereld
Over weilandwegen
Door heimweeregen
Tot trappen stil gezet
De wind die mij belet
Dim de lichten en zie
Het donker van natuur
De sterren fel en vuur
Om planetenbanen
Met opgroeitranen
En vlak voor mij vliegt
Een heel klein beestje vlug
Haar hoofdje zijdezacht
Verstopt zij van de dag
Vragenvrager
Antwoorddrager…
In het klamme metaal
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
489 Niet heet van vuur,
maar warm van
“Ik dacht aan jou.”
De geur van afstand
hangt tussen karton en hoop,
maakt ruimte in mijn borst.
En zonder te lezen,
weet ik het al.
Je hebt me gevonden.
Tussen koud metaal
en de ritselende fluister
van woorden onderweg.…
BLIJ BIJ VERNIELING
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
358 Omgeven door oorlogsgeraas
richt het kanon zijn mond
strak naar de verte
spuugt vuur naar zichtbaar
of verscholen vijandig doel
slokt klakkeloos
almaar springstof en granaten
om eigen betekenis
te bewijzen
wacht onbewogen
op dreiging die gewelddadig
dan wel heimelijk nadert
heeft onuitputtelijk geduld
tot het veelvuldige schieten…
waardige helden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 gehesen, voorbereid op
wat het ergst te vrezen
valt; kluizen van eilanden
geroofd op ijkpuntjacht
van eer voor ongepolijste
en veelkleurige piraterijen
met dubloenen en betovering
gevulde galjoenen
door de gaten in de mazen
vooruitstrevende voldoening
op dek ontdekt talent
om scherp op voorbedachte
wind te sturen, kanonnen
vuur…
Raken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
602 kenbaar is
Worden wij door petrogliefen bedwelmd
In zandsteen gekerfd groots en vol licht onthuld
Door onpeilbare stromingen van het water
Als tableaux vivants uit de Oudheid
In het midden van hun heldenreis
Spiegelend epos zonder metrum
Baanbrekend ontsnapt aan godin van zee en zand
Als we een meerstemmig lofdicht zingen
Aan het vonkende vuur…
Troon van iedereen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
181 Struiken beschutten de achterdeur
gespierde portiers sluiten de grendels
Wij wonen verborgen in het midden
rondom het vierkant van de hemel
boven de put op de binnenplaats
Soms hupt er een mus op mijn hand
Allemaal tellen we de jaren af
We zijn vrouw geworden
zonder het te mogen zijn
voor iedereen die knielt
voor het vuur van de aarde…
Voorgoed kwijt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
315 Als meedogenloos een leider leidt
snijdt zijn ideologie als dolk
waren het de wijze woorden
lang geleden van een profeet
over het dak dat zou beschutten
in stilte kraakt het op de stutten
omdat het hete vuur nu vreet
gloeiend knalt en valt het staal
dat verzengend op staal dreunt
aarde drenkt zich in bloed en kreunt
de stervende…
asla na asla
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
258 tijd gebrand in zijn lijf
dat altijd maar weer lucht vereist
terwijl zij naakt ligt te wachten
hopend op zijn warme woorden
valt van de maan niks te vrezen
vanonder deze deken van regen
rook kringelt slechts moeizaam
door de verstilling van de nacht
in het licht van de kleinste lamp
glijdt zijn hoofd van het hakblok
het opgelaaide vuur…
Waar liefde tanden krijgt
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
533 Toen stond ik op met vuur,
een stem scherp genoeg
om gehoord te worden.
Niet om te verwonden,
maar om te begrenzen.
En zie: deuren bewogen.
Niet omdat liefde verdween,
maar omdat zij eindelijk
vorm kreeg.
Want liefde zonder tanden
wordt betreden.
En kwaadheid zonder liefde
brandt alles weg.…
Liever dan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
311 Dat zeg je
tegen iemand
die je niet kiest
als het vuur begint.
Ik ben liever dan lief.
Omdat lief zijn vraagt
om wederkerigheid.
Omdat lief zijn belooft
dat het iets verandert.
Liever zijn
is blijven staan
terwijl je al weet
dat niemand terugkomt.
Is geven zonder verwachting,
aan iemand
die je al loslaat.…
Ree
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
241 draagt
de hitte
over open stukken
over paden die
zij kent
maar niet zo
haar neus vult zich
ze stapt
achter haar sluit
het
voor haar opent
niets
de richting die
altijd bestond valt
weg
warmte raakt haar
flank
blijft hangen
ze versnelt zonder
verder te komen
wat mensen tekenen
gaat door haar
zonder onderbreking
vuur…
ondergeschikt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
153 om zich te voegen naar schaduwlagen
opdat men geheel tegen het helle vuur in de lucht
met haar omringende atmosfeer kan omzeilen
.
thans komt de dag geheel tot stilstand
niet omdat het wordt gezegd, maar ik
ook door een verzadigende doorzichtige
zwoele walm word overmand
.…
Geen toeschouwer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
225 Neem het vuur over dat hier brandt,
draag het verder, laat het groeien
tot de vlam het onrecht heeft verteerd.
Want de wereld wordt pas beter
als jij de moed hebt om jezelf te zijn.…
Ook als gierig vuur steeds opnieuw elk uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Als tegenslag samenspant het leven parkeert
zoiets als 'n zaadje dat tijd steeds wilt planten,
dood en droogte met 't nat als deze verwanten
bestaan is, even doelwit was, dat wat aanmeert.
Weet. Vandaag doofden duizenden geluiden,
gisteren ook duizenden nachten onverplicht,
ontstak wederom juist nu deze dag haar licht
om tijd als een fraai…
Remco Campert in het oog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
765 Als tienerjongen vol waanzinnig vuur van verlangen,
wat beslist vonkt onder de as
en kalm blinkt in zijn laatste vuur.
Zij kent slechts deze jongen toen zij hem voor lijst en leraar las.
De bellende tram brengt het jongetje thuis
en het meisje naar het open veld.
Wat hij denkt en voelt is enkel kuis,
zij neemt mee zijn milde vragen.…
Aan de Orde van de Dag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
588 maken
In plaats van het vuren te staken
De vermaledijde Russen komen!…
Als het lood verdwijnt
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
256 We zijn weer stam, weer vuur, weer echo,
en noemen chaos nu bericht.
De cirkel draait. Het lood is stof.
De stem breekt los uit elke mond.
Maar leerden wij niets van het verleden,
toen waarheid bloedde op de grond?…
Des harten schat
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.165 ‘Uw vluchtge gaven zullen
Mijns harten wonderschrijn
Weer met de gloed vervullen
Van nieuwer schoonheid schijn;
Die zal mij nooit ontzinken,
Want eeuwig in mijn hart
Blijft al wat schoon is blinken,
Tot vast kleinood verstard.…
leven smaken, smaken rozen, leger spreiden, spreiden zacht,
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
158 Levenslust, lust is leven, ware leven, lieflijk goed, goed lachend,
aards weelde, overvloed, geen dwaze zinnen, zinnen beminnen, nee,
kracht, levenskracht, strijden vrolijk, hopend lijden, lijden geduldig,
kinderlijk verblijden, Hemel tegenlacht, tegenlacht met gloed, hoger gloed,
vrome borst blakend, stervensmoed, vaste moed, kalme moed…
'k Ben als een land
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.688 En 't evenwicht der wereld koelt de gloed
Van mijn verzwarend vlees en broeiend bloed
Tot eindloos aardrust en deining
Van krachten die geen mensenhand overwon.
In stralenspel leeft met de jaargetijden
Mijn ademing, zwaar van de geur der aard'
En uit mijn borst gevloeid gaat blinkend glijden
Door 't lage land der stromen trage vaart.…
Nu is zij wedergekomen
poëzie
4.1 met 19 stemmen
5.516 Nu is zij wedergekomen,
Zoals zij vroeger placht,
Met haar donkere ogen vol dromen,
En met haar zonnige lach
Met dat ongenaakbaar hoge,
Dat over haar wezen ligt,
Met die reine gloed in haar ogen,
En dat dwepende aangezicht,
Met die krans van lichte lokken,
Om dat edele, bleke gelaat,
Met de lichtend gouden gordel,
Om…
De schim van P.C. Hooft
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.294 Groot schreed hij voort, het lokkig hoofd omblonken
Van ronde gloed en geluw-glanzend goud,
Gelijk een god, in mijmerij verzonken.
Hoog, van de schoudren opwaarts, rees zijn leest
De schaar te boven, die, van vreugde dronken,
Bijeengevloeid was tot zijn heugnisfeest.…
Genot bindt niet...
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.283 Maar niet als in de wondre gloed der jeugd,
maar met der rijpheid traag en vast gespin,
spint zich het net der draden die ons in
het leven wikklen, met zijn smart en vreugd,
dat voor ons wezen tot een eenheid smelt,
die onze wereld is en heel de wereld geldt.…