inloggen
voeg je poëzie toe

Poëzie

Gedichten van oude dichters

Laatst geselecteerde poëzie:

Tine

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 763
Ik heb uw kussen en hun overmoed met mijn onnozel herte niet verstaan, het was mij deugd reeds aan uw zij te gaan, dweepziek, in velden onder avondgloed. O, vrouw, o, tederheid, o, droeve waan, wat was het leven mild, de wereld goed! Zwijg, drieste stem van het onstuimig bloed, ik bad een droom, een aardeloosheid aan. Tine, gij waart…

Hoe zoet is 't tussen broederen twee te wandelen

poëzie
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.791
Hoe zoet is 't tussen broederen twee te wandelen, te wandelen, bemint men van de twee de een, de een gelijk de andere; bemint men ze alle twee, en zij, beminnen ze ook malkanderen gebroederlijk; 't is zoet erbij te wandelen, te wandelen.…

Hoe duizendvoudig lief

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.339
HOE duizendvoudig lief en zacht in zorg en eerbied zou ik wezen en zeer omzichtig. Wist gij deze vriendelijkheid u toegedacht! Gedenk, wat wij misdeden, niet; niet toen, maar nu was onze tijd, wel was voor ons nog weggeleid een hopen na een lang verdriet. Een hopen als wij lief en zacht zijn zullen en gerust voortaan en mijne…

HET HEDEN.

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 822
Zo lang mijn hemel helder lacht, Vergeet ik, dat licht wolken dreigen; Zo lang geen sneeuw mijn kruin bevracht, Wil ik mijn bloeiend hoofd niet neigen. Of denkt de bloem aan haar vergaan, Wanneer zij uit de knop komt breken? Of denkt bij ’t intreên van haar baan De ster, dat zij dra zal verbleken?…

Lekker geslapen.

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 831
Ja! wèl-gelukkig is de man, Die kalm aan Gistren denken kan, En kalm de dag van Morgen wacht - Hij slaapt op rozen; alle nacht!…
J.P. Heije2 december 2017Lees meer >

Ik kan u niet vergeten

poëzie
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.017
Ik kan u niet vergeten, Mijn simpel landekijn, Bij mensen die veel weten, Veel hebben en veel zijn. Ik heb u nooit verloren Uit de ogen van mijn ziel, Mijn dorpke en mijn toren En vaders zingend wiel. Dat zingend wiel van vader, Het bracht, met staag geruis, De rijke avond nader En 't bruine brood in huis. Draait door mijn zang bij…

Nacht-deun

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.410
Om m'n kluis Windgesuis... Onder 't open raam, Bladgeril; - Preev'lend stil Als een beê..., uw naam. Ginder hoog Bloemenboog... Op m'n peluw licht, - Bleke lijn, - Weemoed-schijn Van het maangezicht. 'k Ture weer Ied're keer Naar die zilv'ren stoet;... Want ik weet Liefdeleed Dat me bidden doet... Wat…
Alice Nahon30 november 2017Lees meer >

Meisjes van de H.B.S.

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.216
Jonge meisjes, korte rokken Losse lange blonde lokken Grote stappen zij aan zij Lopen lachend op een rij Meisjes van de H.B.S Gaan als schapen naar de les Denken over sommen na In de mathematica Wonderogen als violen Achter wimpers weggescholen Kijken naar de lucht misschien Om er iets geheims te zien Meisjes van de H.B.S Gaan als…

Een dichter.

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.020
Geen kroon bevlekt zijn machtig hoofd. geen scepter houdt zijn hand; hij wordt nochtans geliefd, geloofd, in 't schone vaderland. Wat geeft hem koningschap en macht, naar goud heeft hij geen dorst; wat is de ster, bij zonnepracht, bij hem, wat is een vorst? Hij heeft zijn lief, hij heeft zijn lied, zijn volk, zijn vaderland; hij…
Emanuel Hiel27 november 2017Lees meer >

Beesten en mensen.

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 961
De aarde brenge voort wat kruipt ofte wandert, In aarde zal het toch eens werden weer veranderd. Het water geve uit het slibberige vee, Het moet toch t’ zijner tijd vervuilen in de zee. De lucht belaste ik met vogelen te krielen, Want in de brede lucht verdwijnen hunne zielen. Maar ‘t hoofdstuk schort er nog, de mense, die dit al Als koning…

ADAMS ONTWAKEN.

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 712
Toen in des Heilands zwaarste lijdensstonde De bergen spleten, de aard haar donkre schoot En grafspelonken sidderende ontsloot, Drong ’t licht ook door tot Adams diepe sponde. Hij sloeg de blik verwonderd in het ronde, Zag Hem aan ’t kruishout worstlen met de dood, En wendde ontzet het oog, van tranen rood, En vroeg: wie toch daar bloedde uit…

Voorbereiding

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.066
Hun harten voelden zij als boeken in Gods geduchte hand gelegd, en wisten dat Hij al hun slecht gedrag gerecht zou onderzoeken. Zij lazen bang en hunkrend mee, en zagen wat zijn vingers wezen. Was er niets goeds? Hun schaamte en vrezen groeiden tot een verschroeiend wee. God had de boeken dichtgedaan, en zou het grote vonnis spreken. Toen…

Waar twee zich kussen

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 809
Waar twee zich kussen voor de eerste maal, zweeft lang op dat plekje als een hemelstraal; lang geurt daar het mos; zwoel aêmt er de lucht, wen ieder twijgje als van weelde zucht. En de boom schiet vroeger in bot en blad, of een zomerse regen geregend had; luid schalt door de lovers der voog'len lied alsof 't feestdag ware, - en dat is 't toch…
Pol de Mont23 november 2017Lees meer >

ROUWBEKLAG

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
God heeft u zwaar beproefd! – Ik weet Eén troostgrond maar: dat Hij het deed.…

WINTERMUGGEN

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.979
De wintermuggen zijn aan 't dansen, ommentomme, zo wit als muldersmeel, zo wit als molkenblomme. Ze varen hoge, in 't vloe; ze dalen diepe, in de ebbe; ze weven, heen en weer, hun witte winterwebbe. Hun winterwebbe zal, dat lijnwaad zonder vlekken, de zuiverlijke schoot van moeder Aarde dekken. Ze ligt in heure slaap, ze droomt de…
Guido Gezelle21 november 2017Lees meer >

Hartje zonder zorg.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 669
'Tòbben komt altoos te vroeg: Zoudt ge vrezen, zoudt ge zorgen? Och, dat redt en schikt zich mòrgen; Morgen is het tijds genoeg! Wat ge zegt, of niet en zegt, Mòrgen komt dat ding terecht!' Hartje! hebt ge wel bedacht, Hoe dat àl te los betrouwen Menig bitter deed berouwen, Wat hij uitstelde over nacht; En dat de ingeslapen daad 's Morgens…
J.P. Heije20 november 2017Lees meer >

AAN KATHARINA ROZEBOOM, WEDUWE GOEDHALS

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.590
O bloem der vrouwen, die gelijk een rozenboom Vol geurs Den Haag versiert, ons Statenhof, vol hoven; Met schoonheid overstort, met geest en gunst van boven, Als met een frisse dauw of milde regenstroom: Uw afzijn baart mij pijn, ’t zij dat ik wake of droom; Toch zal uw minzaam beeld geenszins mijn hart beroven. Daar stookt uw deugt een vier, door…

De zee was die dag

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.337
De zee was die dag een wonder Van blauwe eindeloosheid onder Het luchtedak van kristallijn, Onder de hemeltuin vol zonneschijn. Wij zaten aan de zanddrempel Van de lichte hemeltempel; Wat verre schepen soms voeren Langs de zeevloeren. De zee zong uit blauwe monde Heel die dag vreugdekonde: Het was alles zo licht en blijde, Wat…
P.C. Boutens17 november 2017Lees meer >

Vlaanderen

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.960
't Zijn weiden als wiegende zeeën, Die groenen langs stroom en rivier. Hier, vredige dorpkens daar steeên, Die rijzen met torens vol zwier, 't Zijn welige velden en wouden, Of vlakten der heide vol rust. O 'k wil in mijn harte behouden Die schoonheid, mijn opperste lust. Voor Vlaanderen, Vlaanderen, Trille mijn harte vol geestdrift en vuur…

Schuldeloos blommeke lief

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.682
Schuldeloos blommeke lief, dat op mijne weg ik ontmoete, laat mij een stonde bij u toch, laat mij een stondeke staan! Schuldeloos blommeke lief, zou immer een mens op u treden, u, die God zelve gepeisd, geschapen heeft ende gemaakt? Hij was uw schepper, Hij dacht, Hij schikte uwe blaarkes, Hij woef die blinkende krans om uw hoofd…
Guido Gezelle15 november 2017Lees meer >
Meer laden...