inloggen

Gedichten

netgedicht (nr. 297):

Vaakbeestjes

In jouw ogen zijn, verdrinken
zinken naar de bodem waar
kalk en zout conserveren
schelpdieren, anemonen hechten

Draai om vrouwen van Lot
bedek de ogen, volg of versteen
zie geen meteoren brandend dalen
onmensen smelten in de straten

Massief blijf ik bewegen en jij
kraakt steen, verkruimelt mij
krakend tussen de vingertoppen
van duim en pink tot stof

Schrijver: Stanislaus Jaworski, 1 juli 2004


Geplaatst in de categorie: dieren

3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.427

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: