Ommuurd
De ijzige kilte in haar
zwijgt in alle talen
bevroren woorden zoeken
geen plek zelfs de lach
sterft in het harnas
wil zij dan spreken
ooit die ene morgen
of was het gisteren
toen zoute lippen
barsten door het weten
sprak ze geen stilte meer
en sijpelde woede door
gedichte aderen
die laatste steen heeft
geen specie meer nodig
msn.comGeplaatst in de categorie: woede
Ommuurd 3.7 met 6 stemmen 
1.087
1.087
Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!