Gedichten

netgedicht (nr. 452):

Glimlach

rustig ritmisch melodie in mijn oren
glijdt het grijze zand in de golven
laten ruige regendruppels zich horen
waar lege handen worden bedolven

toch hoor ik de zielveroverende zang
van een hoopvol gevend heden
voor werkelijke woorden niet bang
doof voor een verzonken verleden

gaat het grauw geleidelijk omhoog
ver tot een verschijning van de zon
vormen felle kleuren een regenboog
in een glimlach van de morgenstond