Gedichten

netgedicht (nr. 487):

Regenboog

De hemel krijgt een lach op zijn gezicht,
terwijl het wonder van het licht zich toont,
en ons dan onvoorwaardelijk beloont,
indien het water samensmelt met licht.

De hemel opent wagenwijd zijn deuren,
indien de regen bijna is verdwenen,
en zonlicht ten tonele is verschenen,
een prachtig scala goddelijke kleuren.

Het is penseelkunst van de meester zelf
geschilderd aan het hemelse gewelf,
van diep warm rood naar stralend violet.

Het wonderlijke spel van licht en regen
dat lijkt soms op een goddelijke zegen.
De regenboog, een schitterend palet.