Gedichten

netgedicht (nr. 520):

Nergens rust

Nergens rust meer
herrie, zoveel herrie
autos gieren over straat
vliegtuigen vol kerozijn
bonkende basboxen
gillende sirenes

nergens rust meer
zelfs de natuur
vertoont zijn speedboten
als lokvogels
voor de recreant
die zijn vlees verbrandt

nergens rust meer
TV - decibellen
die mijn hersens kwellen
het trapportaal klinkt luid
van scheefgelopen hakken

nergens rust meer
zelfs in mijn hoofd
bloedvaten bonken
op het ritme van de sinusknoop
de wasmachine
draait zijn toeren

Wit Bont
wat heerlijk toch

Die zachte wollen ruis