inloggen

Gedichten

netgedicht (nr. 5.339):

Tiedesyndroom

Ik zit in een kamer vol met mensen,
ken er geen één —
die tegenover doet denken aan Dahmer

Ligt het aan mij,
ligt het aan die,
ligt het aan mijn brein?

Ik durf niet te praten,
mijn mond zit dichtgelijmd.
Ik weet dat ze me haten,
ook als ik ze slijm

Ligt het aan mij,
ligt het aan die,
ligt het aan mijn brein —
ligt het aan mij?

Open mijn mond.
Geen woord eruit.
Mijn naam is Tiede.

Tiede syndroom

... Een gedicht over sociale angst, vervreemding en het gevoel gevangen te zitten in je eigen gedachten. ...

Schrijver: Fokke
Inzender: Fokje, 11 mei 2026


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

3.5 met 97 stemmen aantal keer bekeken 1.705

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Nathan, 2 weken geleden
Helder en direct gedicht, zonder de barokke metaforen.
"***"
Anneke Bakker, 2 maand geleden
Prachtig gedicht waar de echtheid en passie van de schrijver echt naar voren komt

reageer Geef je reactie op deze inzending: