inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 1.106):

Het wit voorbij

Wat had ik naar deze dag toegedroomd:
mezelf verliezen zou ik bevestigen
en jij jouw vinden benamen.
Onze luchtkastelen mochten nu wel springen:
wij zaten al gemetseld.
Nog zie ik onze sprookjesgang…
de witte tule rond mijn gelaat
had geen schijn van kans te verbergen
en jouw vonken brandden terug.
Onze 'verslaving' werd bejubeld,
zwart gelakend zweefde je mee
nu ook uiterlijk verguld.
Witte duiven als kroongetuigen.
En er was rijst, heel veel rijst.
"Niet nodig"... lachte je:
"we plukken al vruchten!"
En het engelenkoor
klonk door
tot diep in de nachten,
zes hele weken.

Toen zagen we de duiven
vertrekken.
De rijst was op.


Zie ook: http://www.ettinajhansen.nl

Schrijver: Ettina J. Hansen, 27 feb. 2005


Geplaatst in de categorie: huwelijk

2,1 met 278 stemmen aantal keer bekeken 102.638

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:
wim jolink
Datum:
18 mrt. 2005
Email:
jolinkwhetnet.nl
Dit vind ik weer eens zo'n schitterend gedicht.
Jammer dat de italiaanse vertaling er niet bij is.
Naam:
Jan Blaauw
Datum:
27 feb. 2005
Email:
JanBlaauwhetnet.nl
Intrigerend, tragisch, het laat me niet los. Herlees het, blijf het boeiend vinden, maar die derde regel:
en jij jouw vinden benamen
Die regel ergert me, of moet het toch zijn: beamen i.p.v. benamen?
Naam:
dark angel
Datum:
27 feb. 2005
Email:
nina777hotmail.com
mooi gedicht
maar is het een chinese bruiloft?
want daar doen ze ook dingen met rijst en zo

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)