Netgedichten

netgedicht (nr. 42.116):

Jong Oud

Hij is zijn wilde haren kwijt
en loopt weer in de pas.
Hij ziet er netjes uit nu,
en niet meer in die spijkerbroek
maar keurig: jasje, das.

Hij leek wel zelfverzekerd,
vol met grappen, origineel
En nu dan jaren later
herken ik niet meer veel

Was hij niet steeds meer meegegaan
met club en klasgenoten,
en tactisch, zich langzaam aangepast
niet principieel maar praktisch.

Hoe kun je doodgaan onderweg
en toch gewoon nog leven
en niemand die het ziet
Waar is dat kind gebleven?