Netgedichten

netgedicht (nr. 42.205):

ik lach bij het zien... (zingend)

harde, zachte woorden
ik spreek ze elke dag
ik schrijf ze elke dag

denk niet hij is onevenwichtig
schommelt niet, maar scheurt
van het ene naar het andere uiterste,
dat is mijn aard,
ok, een beetje uit balans

de magie van woorden blijft
evenals dat van het leven
wonderlijk toch
ik schrijf kruispuntigen
doordelende tot de priem
scheidingsvlakkerige botte
ontboezemende inborst