Netgedichten

netgedicht (nr. 42.285):

Iphigenia gedood door Euriplates

[…]

(Een woonstee op Thira.
Slaapvertrek van Iphigenia en Euriplates.)

Zij: ons kind dood geboren
ik opgedroogd
wat zal er van mij worden?

Hij: Zeus terwille
trouwde ik u
een kindermoordenares
Medea’s evenknie!

Zij: zeg mij dat het niet zo is
ik verdoem mijzelf
de dood van het kind
was een ongeluk!

Koor: o wrede hatelijke liefde
Eros is verre
de Nemesis van Euriplates
is op haar

Zij: eens hield u van mij…
Vaders wraak…

Hij: weg met u feeks!
ik gooi u van de rotsen
Charon tegemoet

(Euriplates tilt Ephigenia op en gooit haar de berg af.)

Koor: het was een ander
die heeft gedaan…
haar broed vergiftigd…
zie Euriplates nu wanhopig
hij trek de haren uit zijn hoofd

Hij: een ander?
wie?
…
wat heb ik gedaan?

(Hij valt snikkend op de grond)

Hij: dit stof is mijn getuige
het ruikt naar wraak
en ik zal de mijne krijgen!
zeg mij wie!

…

Koor: op Ida is zijn woonstee
haar vaders wraak compleet!

Hij: Zeus! Ik vervloek u!

(Woedend waanzinnig verlaat Euriplates Thira, zeil zettende naar de berg Ida op Kreta, de woonstee van Zeus.)

(Uit: “Euriplates op Ida”)