Netgedichten

netgedicht (nr. 67.664):

In de kantlijn?

Waan ik mij in de groeve
van belegen mijmeringen,
begeef ik mij uiteindelijk
op glad ijs, labyrint van
goed ogende bedoelingen
alle moed te plaveien,

verstild het zwijgen in tumult
van middelmatigheid, ben als doel
het beloofde dichtersparadijs
alweer ver voorbijgeschoten
alles vermeden met het krijt
van schone schijn, als dicht-lakei

op z’n onbeschreven blad
z’n alinea’s presenteert
van voorname woorden, een
eenzijdig verbond sluit met de
onschuld van nog maagdelijk
papier, waarop de pagina's vrij naar
binnen zijn gevouwen om in

de kantlijn vol vertwijfeling
aan een nieuw hoofdstuk te bouwen.