Afgesloten van de wereld

Afgesloten van de wereld
door kale takken;
geen geritsel van bladeren,
geen buigen van doornen.

De stille druk van de winter,
de zon lijkt te sterven;
na de schoot van het begin
keert de donkere diepte weer.

De duisternis smaakt naar mos,
geen tijd weegt het oordeel;
dromen hersteld in de wortels,
gescheiden van de wereld.

Wachtend op lichtdoorbraak,
mijn hart verzamelt kracht;
niet verloren in deze kou,
in vrede groeit de belofte.

reflectie

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 15