Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 87.999):

Hocus Pocus in Hoboken

Hij liep naast je, maar jij zag niets.
Niet zijn ogen, niet zijn stilte,
niets wat hij brak met elke adem.

Hij sprak, maar zijn woorden vielen
tegen, op de grond
als hopeloze scherven.

Hij is er niet meer, niet
in jouw wereld, niet
in die van ons.

Hij is verdwenen, uitgewist,
vergeten
voordat hij schreeuwen kon.

Hij is weg,
alsof hij nooit
iets voor jou betekend heeft.

Alsof jouw handen
nooit de zijne
hebben vastgehouden.

Volledige onzichtbaar.
Voor jou.
Voor ons.

Zelfs voor zichzelf.