We noemen hem Kees XVII; vers 201
*201*
Griezels in hun waarde laten
doe je allesbehalve
door zeer Nederlands
als bange schapen
op drooggemalen land
om de zaken heen te blaten
Iedere griezel is van geboorte
evenveel waard
gelijkwaardig, maar
desalniettemin
niet gelijk, niet hetzelfde
noch een statistische werkelijkheid
Tegelijkertijd
is geen griezel uniek
wat een zieke postmodernistische gedachte lijkt
maar ver bovenaan
de broodje-aap-lijst prijkt
Bij wijze van spreken
zul je een griezel pas
serieus nemen als
je dekens van zelfgenoegzaamheid
doorzichtige streken der onzekeren
aftrekt
danwel doorbreekt
door het pantser
van zelfmedelijden steekt
Recht in het hart van de grootste smart
kunnen álle angsten verbloemen
tot gewilde boeketten
met melige draden als zinnen
en stampers van woorden die
eigen grond eerst bestuiven
in verlichte zwaarte van het
dichten der aardedonkere materie
voor wie
zo’n griezelige handpalm
überhaupt nog lezen wil
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: individu
we_noemen_hem_kees
201
Er zijn 2 reacties op deze inzending:
die slaat alle truttende deelnemers
met onmetelijke omwegen om de oren
met, waarschijnlijk, een behoorlijk accuraat traktaat
over de werkelijke
en over de voorgeschotelde geschiedenis
van het 'ik',
waar vervolgens iedereen tegenaan hikt
of stikt in zijn/haar eigen zelfgenoegzame personal-kick
by the way, ik zag tot mijn niet geringe stomme verbijstering hier onder het katern Gedichten een egode staan - een ode aan het ego, zo een waar we hier dagelijks mee om de (eigen) oren worden gesmeten.
Een egode dus, van haagse harrie - nota bene. Geplukt van zijn compacte schijf Mijn Ikken, of anders van die andere cd, Het Geheim van de Lachende Piccolo.
Het is maar een ideetje, maar wellicht kunnen Kees c.s. daar ook weer een punt aan zuigen, t.z.t....