Netgedichten

netgedicht (nr. 88.905):

Gezakt

Omdat de man afweek van de waarheid,
doorzichtig antwoorde met fabels;
omdat hij vaststaande feiten ontvluchtte,
zekerheid hem benauwde,

zei de man het fijn te zullen vinden
die ene redelijke regel te verzinnen,
alsof hij licht zou kunnen schenken met zijn woorden,
-zo’n zin die een vrouw nog ziet in de blauwe lucht.

Daarom moest de man uiteindelijk wel gedwongen worden
de zaken realistisch onder ogen te zien,
het einde zijner illusies leren accepteren;
stoppen met vragen naar het waarom,
zijn inzichtloosheid de wereld voortaan besparen.

Alles werd de man uit handen genomen,
een enkele tissue daargelaten,
ongeacht of er iets ging dagen,
dingetjes invielen,
hij weer eens een vicieuze doorgang zocht,
een pre-psychotische periode doormaakte;
een dwaasheid om snel te vergeten.

De wrange werkelijkheid
voor de wereldwijzen onder ons:
“De woordenschat van de man liet te wensen over,
vrouwen bleven gelukkig bij hun eigen idioom.”