Netgedichten

netgedicht (nr. 89.132):

Goot

Dit is jouw realiteit
zolang ik stil blijf staan
in wat niet echt mag heten
als meest plausibele tijd
[maar verdwenen is mijn dagpijn]

Nabijheid vervliegt uit gedachten
jij zwijgt bij de stilstand in de goot
blindelings volg je
jouw teruggekeerde ongeduld is groot
[noch komen hier je verwachtingen tot stand]

Kennelijk aarzel jij
mijn brein vlucht in antimaterie
wat geen korte dood ontloopt
inclusief bedacht worden
[de mijne zijn het zeker niet]

Jij weet niks meer te herleiden
nooit eens zonder harde zucht
nimmer het zwijgen of tot tien tellen
noch is mijn lijf ontfutseld
[ontvlucht]