Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.622):

Toneelhuis van de liefde

Misschien kom je ooit terug
op een koude regenachtige dag
als de liefdeszomer voorbij is
en de zon niet meer terugkeert

of afwacht om hier te komen
gedurende de herfst en winter
in de stilte van onze geheime liefde
ergens op een bibbereiland buiten de stad

midden in het woelige water
zal ik eindelijk in liefde leren zwemmen
naar de maan, de nachtplaneet
boven jouw stralende toneelhuis

ik zal wachten blijven wachten
in een langdurig eenzaam wachten
zonder mij te vergissen of te verspreken
totdat je mij uiteindelijk terugneemt

toelaat in een hunkerend verlangen
vrij in de zaligheid van jouw liefde
nu de storm op het water is gaan liggen
is de kou van het eiland verdwenen

de maan werpt haar zachte kalme licht
op de drempel van jouw open toneelhuis
ik hoef niet langer te zwemmen tegen de stroom
geen adem te kort te komen in de nacht

je opent je armen en heft de geheimhouding op
winter maakt plaats voor een nieuwe lente
waarin we niet meer vluchten of verdwalen
het hunkerende verlangen is nu verankerd

veilig en warm in de bedding van onze liefde.