Tranen van het oude dier

Het landschap schildert vurig littekens
oude scheuren in ruwe vergankelijkheid van tijd
industriële pijnscheuten van het modernisme

ik voel de nabijheid van het eeuwenoude leed
dieren die om hartstocht smeken, zich voortplanten
in de droge uren van voorbijgaande spijtbetuigingen

mensen die toekijken, niet kunnen ingrijpen
hoe rivieren worden vergiftigd met het blauwe gif
romantische dromen vergalt door kopieergedrag

Wij zijn de architecten van ons eigen zwijgen,
gevangen in de echo van wat ooit toebehoorde
aan het wild, aan de zuivere stroom, aan het begin.
Nu rest slechts de as van een gestolen illusie.

Nabij de bezielde tranen van het oude dier.

biotoop zwijgen rampspoed

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 11