Sonn(i)et
Soms waag ik mij aan ‘t schrijven van sonnetten
maar spoedig raak ik in de strik
van rijm en metrum. Dan denk ik:
Waar moet je bij zoiets al niet op letten.
Die strakke vormen naar mijn hand te zetten
is iets waar ik zowat in stik.
Soms lukt het met een limerick,
want die kent minder van die wetten.
En als het onverhoopt een keertje lukt
ben ik een ogenblik verrukt.
Ik voel mij kenner tussen leken.
Totdat ik uit mijn waan gerukt,
op dit gegeven wordt gedrukt:
de inhoud blijkt nog te ontbreken.
28 september 2026
Geplaatst in de categorie: humor
sonnetworsteling 2.2 met 4 stemmen 
15
15
Er zijn 2 reacties op deze inzending:
maar wel grappig daardoor.
Laat je niet gek maken,
mijn hersenen kraken aldoor
als ik mij buig over ritme
en het metrum,
- of toch metriek?
waarin gelukkig humor niet ontbreekt
je worsteling klinkt als een wanhoopskreet
doch waar je nog het meest voor hebt te vrezen
is wat het ritme met het metrum deed
en omgekeerd vergroot dat zelfs het leed
het luistert nauw, dat zeg ik vast bij dezen
opdat je deze regels niet vergeet
doch in je oren knoopt zodat je weet
dat een sonnet een klankdicht is, in wezen
waar elke syllabe en lettergreep
in evenwicht blijft - 't is maar dat je 't weet
Ik wens je naast plezier heel veel succes
dit was de eerste rijm- en dichtkunstles!
PS: ik zal je moedig lyrisch pogen
belonen met een ster...nou ja, gedogen!
Met vriendelijke dichtersgroet
MacZym