Gedichten

netgedicht (nr. 4.048):

Voor de wind

we liepen
voor de wind
warmte floot
in vlagen en een
wolkje oogde
wit van boven
een wereld om
ons heen wij
helemaal alleen

wij hebben ons
niet afgesloten
gingen juist
helemaal open
voor alles
dat er was en
wilden delen in
samen elkaar
voelen en strelen

juist uit het niet
verbale wilden
wij het leven
in zijn volledige
existentie halen
zoals communiceren
met het ongeziene
woordloos leren spreken
in muzikale lichaamstaal