inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 7):

Jij

Jij kent mijn leven,
jij bent mijn leven,
jij was mijn alles,
mijn voor- en achtersteven,
mijn zeil in de wind,
mijn kapitein,
mijn roer
maar nu ligt het schip
stuurloos
te dobberen
als haaienvoer.
In een zee van verdriet,
vergeten,
windstil,
maar de tranen drogen niet.
Geen doel,
geen nut,
geen reden
om te leven,
geen ziel,
geen golf,
geen gevoel.
Eenzaamheid
is alles wat ik bedoel.

Schrijver: Jo Stulens, 12 mrt. 2001


Geplaatst in de categorie: liefde

4,2 met 44 stemmen aantal keer bekeken 17.060

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
annette
Datum:
15 jan. 2004
Email:
annette_bergsmahotmail.com
als ik dit gedicht lees krijg ik kippenvel en moet ik aan een tijd denken dat ik mijn geliefde ooit zal moeten missen .
prachtige woorden waarin veel verdriet geuit word
Naam:
Zois
Datum:
19 aug. 2002
Email:
MOOI! Meer kan ik niet zeggen.
Ik schrijf zelf ook gedichten.
Dit sprak me aan. Echt MOOI.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)