inloggen

Gedichten

netgedicht (nr. 327):

ontnuchtering

Het liefst van al zou hij
zich willen ontdoen van
het hart dat in
dit dronken lichaam klopt

De herinnering
die ’s ochtends pijnlijk
zijn slapen beroert
wanneer de fles
en het bed leeg zijn

Het besef dat ook
liefde verliezen is
op termijn

Schrijver: Daisy Rymen, 21 oktober 2004


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.312

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: