Dunne staken
Pa kauwt alweer zijn honger weg,
want pap gaat in zijn mond staken.
Hij wil overvloed, geen armoede;
zelfs de bomen hebben al dunne staken.
Dat de akkers huilden,lachte hij weg;
het graan wuifde nog maar af en toe.
Ze sliep toen we in haar armen kwamen;
alleen de schuur droeg wat van waarde.
Bonen lepelde hij vaak van het vlakke land,
dat hem soms misleidde met zware kost,
zijn tanige vingers schuwden het lege bord
Geplaatst in de categorie: algemeen

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!