Netgedichten

netgedicht (nr. 10.107):

afasie

tussen lege, holle
woorden

zoekt hij vergeefs
naar volle zinnen

verbrokkelt de taal
tot eenzaam
zwijgen

spreekt zijn gelaat
een woordeloos
verdriet

Schrijver: bert van der linden, 20 februari 2006

mjc.leemreijze

home.nl

Geplaatst in de categorie: ziekte

afasie

onmacht

3.7 met 13 stemmen

2.453

Er is 1 reactie op deze inzending:

Adriane, 21 jaar geleden

Prachtig verwoord. Ik werk met mensen die afasie hebben en het gedicht is zó herkenbaar: gesloten in eigen wereld en het niet meer kunnen verwoorden. En dan ook nog eens zo onbegrepen worden in de immer harder wordende zorg. Tijd en ruimte tekort vaak om mensen met afasie te leren begrijpen en hen handreikingen geven om de communicatiekloof te verkleinen.
Ja, ik vind dit gedicht heel erg mooi!

.accordionpanel { display: block !important; max-height: none !important; padding: 16px 0 !important; overflow: visible !important; } .accordion:after { display: none !important; }

reageer Geef je reactie op deze inzending:

Naam:

E-mail:

Bericht:

Vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt