Lachen

Het blijft mij verbranden
maar word geen as of stof
Slechts bloedblaren onafgebroken
ettert het verbeurde langzaam door

Hemel en hel zien mij niet staan
alsof zij niet kunnen kiezen
Over dit stukje verdriet
lach ik maar met vochtige ogen

Schrijver: Franciscus Borst, 27 september 2008

fransborsthotmail.com

Biografie van deze schrijver

Onbegrip

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.9 met 47 stemmen 1.371