voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 30.211):

Gebonden handen

De wens staat in je ogen
het verzoek haalt
niet je lippen,
je kunt niet meer vragen
‘help me alsjeblieft’
we kijken toe,
hoe je uitgeput en moe,
meer dan gelaten
alles laat gebeuren.

We kijken weg,
van de wens,
het verzoek,
we luisteren niet,
want je kunt niets meer vragen!


Zie ook: http://www.radiocapelle.nl/tegenmiddernacht

Schrijver: An Terlouw, 15 januari 2010


Geplaatst in de categorie: ziekte

4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.198

Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Haico ten Brinke, 17 jaar geleden
Ik denk dat dit een perfecte omschrijving is van een hopeloze situatie. Voor velen herkenbaar. Werkelijk schitterend geschreven, en tegelijk erg triest.
LadyLove, 17 jaar geleden
Pijnlijk voelbaar, de machteloosheid, prachtige titel, en wat 'n plaatje van 'n vlinder :) Sterkte
Martien Montanus, 17 jaar geleden
Zeer pijnlijk die hulpeloosheid!
Mooi geschreven!
pama, 17 jaar geleden
Heel invoelend gedicht.

reageer Geef je reactie op deze inzending: