voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 33.850):

In verdriet gevangen.

Omgeven door hoge muren,
woorden gevangen in angst
verstopt, in een stil verlangen.

Als ze lacht en praat, zie je niet
haar stille verdriet, diep in
haar is een machteloos verzet.

Niet begrijpend, waarom het zo
moest zijn, toch zal ze vechten
tot de pijn verdwenen zal zijn.
.


Zie ook: http://www.zeelandnet.nl/weblog/data/paulah/

Schrijver: Paula Hagenaars, 17 juli 2010


Geplaatst in de categorie: verdriet

3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 653

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Martien Montanus, 16 jaar geleden
De buitenkant toont zich vaak anders dan wat het innerlijk onzichtbaar houdt!
pelgrim, 16 jaar geleden
Verdriet dat 't bewustzijn als een gevangene vast zet, in zijn eigen tijdelijke kringloop. Mooi gedicht!

reageer Geef je reactie op deze inzending: