bicinium
wij zijn elkaar vergeten
ik zie je gelaat niet meer
toch klinkt onze muziek
in oneindigheid door
bij het versterven
van de laatste noot
vinden wij ons weer
ademen samen
Zie ook: http://lommerte.wordpress.com
Schrijver: enrico, 22 januari 2012
gmail.comGeplaatst in de categorie: liefde
poëzie 4.0 met 1 stemmen 
410
410
Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!