Opgeheven hand?

De diepste kern
van steenvruchten
vergroeid met tijdsbeelden
als harde pit te kraken,
ongenietbaar, verdicht
tot hij de ogen sluit
wordt hij uitgespuwd,

op het geopende land
om z’n overwoekering vrij te maken
ontstaan winterharde pijnbomen,
de ziel stijgen boven de kruinen uit,
iconen sluipen het gedroomde binnen,

van de lente, zomer en de herfst,
caleidoscoop van de seizoenen,
in de waarheidstonen van
gewetensnood om nooit te laten
zwijgen, zonder opgeheven hand.

Om nooit te laten zw

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.5 met 2 stemmen 344