Inloggen
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 67743):

Statig als een dansende zwaan

Het was een vertrek bij de halte leven
dat gegeven wat nu in beslag werd genomen
terwijl sijsjes en merels hun lied zongen,
mussen op heggen en 't talud rondsprongen.

Het was een dag met gebroken vleugels,
voelbare leegte die gevuld diende te worden
naast het willen komen naar ook die einder
met dat hoefgetrappel wat vandaag weerklonk.

Naderbij kwam met hun ijzeren geklepper
lang vergeten gedachten liet ontwaken.

Die op het dempende grijzende asfalt
getooide rouwkoets met kraaien op de bok,
het uitermate puur nostalgische, een statig
eerbetoon, allesbehalve het doodgewone.

De dood blijft een mysterie van de aarde,
het heelal die haar sporen mag omkleden.
Ze trilt ook vanavond vermoed ik nog lang na,
alles wat nog gedroomd werd is meegenomen.

... een zelfgekozen einde bij mensen blijft moeilijk. ...

Schrijver: annemieke steenbergen, 22-06-2018


Geplaatst in de categorie: ziekte

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 79 keer bekeken

3/5 sterren met 3 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)