Netgedichten

netgedicht (nr. 72.155):

Het beest

Onzichtbare angst
Houdt mensen gevangen

Ieder in zijn eigen blok
Van glas en steen

Buiten gluurt het beest
Wachtend op zijn volgende vangst

Onzichtbaar en dodelijk
Regeert hij ons leven

Hij neemt levens
Hij neemt banen

Hij neemt kansen op liefde en succes
Zijn hebberigheid kent geen grenzen

We werken aan een wapen
Een micro atoombom in een naald

Alle landen werken eraan
Om hem uit onze wereld weg te slaan

Daarna kunnen we weer leven
Bevrijding tussen hoop en vrees

Proeven wat ooit was
Dat nooit meer zal zijn