Netgedichten

netgedicht (nr. 85.478):

De Meidoorn

Rozegeur ,
maneschijn
opwekkingen snijden
doornen krassen
op zielsverwanten

afscheid nemen
doet zo'n pijn.

Lentebloesems blijven geuren
de zwaluw is alweer
in 't land

tijd blijft even
verdwijnen
al in het heelal

blauw is 't water
de lucht
't leven op de vlucht

treurnis werkt
verzwaren de takken
de last
verdriet te dragen

Evenwel wat wil blijven
het liefdesnest
niet wil overlijden

harten kreten overleveren
warme herinneringen baren
woorden gemis
verlaten,
verwerken
steeds opnieuw verhalen
willen opklaren