Netgedichten

netgedicht (nr. 85.759):

Dit slechte gedicht

verklaart de oorlog.
Het wil mij met stomheid slaan,
dus
haal ik diep adem
en gil als een sirene
mijn stembanden stuk.

De dreiging blijft,
het kan mij met blindheid slaan!
Dus
houd ik mijn rug recht
en staar als een bloem naar de zon
tot die uitdooft.

Ik ben geen vechter. Maar echt,
als het mij doodslaat
sla ik mij doder.
Ik ben gelukkig slechter.