De Avonturen van Oek; verschrikkelijke zeestraat

Ik zag hem toen gaan,
Oek die als veel te boek stond,
nooit zuiver geduid werd,
bedroefd:

‘Een droom kan afstanden verkleinen,
het kwijnen stoppen;
ik wil dat lied wel zingen!’

Ik zie hem nog staan,
met zijn tenen over de rand,
de boeg als springplank,
zingend:

‘Met zand kun je kastelen maken,
met water wolken;
we gaan dit land bevolken!’

Ik kijk hem nu aan,
zijn goedkope gitaar in de hoek,
de tafel vol papieren,
jazzy:

‘Als Kees door de verhalen stromen,
als dromer sterven;
dit gat zeer scherp verdichten!’

we_noemen_hem_kees ze_noemen_hem_sjors de_avonturen_van_oek

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 3 stemmen 135