de Galanthus dus
De wereld draagt niks
en onder het ijs hoort hij
zekers te weten
zijn eigen bloed ruisen
de zuchtende aarde
neemt hij niet waar
Hij voelt de ochtendkou
pijn in lijf en leden
minder dan gisteren
de lucht is milder
de zon alsnog verborgen
-kon hij maar..
Sneeuwklokjes zijn niet te horen
zij kunnen niet klingelen
hun witte kelken slaan
geen straaltje daglicht op
de Galanthus dus
gebruikt ook groene daarvoor
Schaduwen worden zodoende
niet langer of helderder
waardoor hij zich niet meevoeren laat
in zo’n donkere kelder der
kwellende mystiek
als poëtische gymnastiek gepresenteerd
6 februari 2026
Geplaatst in de categorie: jaargetijden
galanthus 2.7 met 3 stemmen 
131
131
Er zijn 2 reacties op deze inzending:
der dageraad
kraait er geen haan
naar het zwijgen
der klokken
in de leien kerktoren
Ach, liet de acanthus
der genus galanthus
maar een goudzilver
bronzen geluid
in de velden en wegen
der camino horen