Netgedichten over jaargetijden

netgedicht (nr. 1.841):

SNEEUWKLOKJE

De kleine witte bloem
van de late winter
hangt losjes aan haar steel
treurt licht om het getij
vol gebrek en grauwheid

zij zal bij een sneeuwbui
krijgshaftige aard tonen
zich een gang boren
door het vijandige wit

zon in grijze wolken gevat
brengt op het reine klokje
een geluidloos schimmenspel
van jaargetijden die elkaars
komen en gaan betwisten.