Corrigerende tik

Nadat zij weer een aanval hadden gedaan,
op ingezonden zinnen die nergens op zouden slaan,
mogen zij dit snel weer vergeten.
Dat is beter;
zij hoeven jullie niet per se
met huid & haar op te vreten.

Een gedicht zou artistiek kunnen,
nee, moeten (!),
worden weergegeven,
dat zou zeker fijn zijn,
dan doet een foutje hier en daar
niet zo’n pijn aan (de) lezersogen.

Maar die noten,
die vaak worden voorgeschoteld,
lukraak neergekwakt,
als zijnde een interpretatie
van den dichters’ creatie,
l’art pour l’art,
is niet meer dan
wat de Engelsen een ‘fart’ noemen.

Het maakt hen niet uit
of je nou bij ABN-Amro,
of bij die aso’s van de Rabobank,
je stinkende onvermogen hebt gestald;

om tussen regels door te kunnen lezen,
moet daar wel iets wezen-
lijks te vinden zijn,
anders verdrinken zij,
aandachtige lezers,
in gapende diepten der loosheid.

Dan kun je boos zijn
omdat intelligentie niet eerlijk verdeeld is,
maar je zou ook kunnen leren
van die veel grotere vissen,
in plaats van hen met lauwe pis
de maag om te keren.

Voor ware creativiteit,
zeldzame originaliteit,
hebben zij oprechte aandacht
en nemen zij zeeën vol zeefruit
en tijd mee;
de sterretjes en complimenten
vliegen je dan als vanzelf
om de ongeschoren bakkes met oren.

En, alsjeblief,
doe hen een lief gedicht,
sticht een liefdesfabriek
in de zoetste woorden,
bouw een lift
naar de versuikerde maan,
voor hun part
in jip-en-janneke taal,
maar blijf van dat zilver
en goud vandaan,
want je wanen spatten
in veel te platte gedaanten
soppend van hun lege
denkraam op het scherm

achteruitgang oesoscore

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.2 met 16 stemmen 237