Netgedichten

netgedicht (nr. 88.444):

Houdbaarheid

De sleutel ligt in zijn hand.
Hij schudt ze boven de gootsteen
alsof er één ontbreekt.
De kraan loopt.

Op tafel twee kopjes.
Eén met lippenstift.
Hij veegt de rand schoon
met zijn duim
tot het porselein weer wit is.

Hij kijkt op
naar een vrouw
met natte ogen
en een glimlach die te lang blijft hangen.

Hij zoekt haar naam
tussen zijn kiezen.
Vindt alleen speeksel.

De gang is kort.
Halverwege blijft hij staan
alsof iemand het licht heeft uitgeknipt.

Aan de muur een foto:
een jongere versie van zijn gezicht
met een arm om dezelfde vrouw.

Hij tikt tegen het glas.
De vrouw houdt haar adem vast.

In zijn hand een briefje.
Hij draait het om
alsof er een uitleg
op de achterkant staat.

De koelkast zoemt.
Hij schrikt.
Ze pakt zijn jas.
Helpt zijn arm in de mouw
alsof hij een kind is
dat niet stil kan staan.

Hij kijkt naar haar handen.
Zo vertrouwd
dat het pijn doet.

Buiten waait de deur dicht.
Binnen blijft de tafel staan
met twee kopjes.

Eén is nog warm.