gemakshalve

gloedvol licht, geel gevangen
boven weilanden en bossen

argeloze mist als adem en
klamme aarde zonder begrip

dit licht rust dun op gras en takken
nergens ‘n einde om aan te beginnen

zodra het oog geen grens meer vindt
wordt kijken een vorm van zoeken

dan vergeten we richting
en noemen dat rust

daarom, dit is geen plek
maar een toestand

alles wat voorging valt stil
alles wat naam heeft

ligt nog even open
hangend tussen er zijn en verblijven

licht gloed gemoed

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 3 stemmen 39